Κύπρος και σιωνισμός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Την 23.10.1902 επραγματοποιήθη συνάντησις, μεταξύ του υπουργού Αποικιών Τσάμπερλαιν και του προφήτου του Σιωνισμού Τεοντόρ Χέρτσλ. Συνεζητείτο να δοθεί η Ουγκάντα ή η Κύπρος προς εποικισμόν των Εβραίων.» – Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της κατευθυνόμενης από την σιωνιστική Νέα Τάξη Πραγμάτων-Παγκοσμιοποίηση παρα-πληροφόρησης, υπάρχουν ευτυχώς και κάποιες φωτεινές τιμητικές εξαιρέσεις. Όπως η εβδομαδιαία εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος». Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να μεταφέρουμε εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της καλής αυτής εφημερίδας, που δημοσιεύθηκε προσφάτως, με τίτλο «Εβραίοι και Κύπρος»:






Εις την Κύπρον, η οποία κείται πλησιέστερον προς την Γάζαν παρά από την Ελλάδα, διατηρείται παραδοσιακώς και ευρίσκεται εισέτι εν χρήσει μια δεινή ύβρις. Πρόκειται περί ενός μονολεκτικού χλευασμού. Δια να χαρακτηρίσουν οι Κύπριοι τον δόλιον, τον κακόν, τον ψεύτην και τον άρπαγα, του απευθύνουν τον χαρακτηρισμόν: «Οβραίε»! Και την Μεγάλην Εβδομάδα, κατά την Ακολουθίαν των Παθών, μόλις ακούουν να λέγεται εις τους ιερούς ναούς το «λαός δυσσεβής και παράνομος», πολλαί ηλικιωμέναι γυναίκες -αγράμματοι, εννοείται- γονατίζουν και απευθύνουν εκ βαθέων την κατάραν: «Την κατάραν μου νάχουσιν οι Οβραίοι»!

Τι έπαθον οι πράοι Κύπριοι, δια να καταρώνται τους γείτονάς των Εβραίους; Φαίνεται ότι λειτουργεί αδήλως η κυτταρική μνήμη. Οι Κύπριοι δεν λησμονούν, όσα υπέστησαν, αρχαιόθεν και προσφάτως από τους Εβραίους. Ας προσπαθήσωμεν να απαριθμήσωμεν τα παθήματά των. Επί Ρωμαιοκρατίας οι Εβραίοι εφόνευσαν 200.000 Έλληνας της Κύπρου εις μιαν συνωμοτικήν εξέγερσίν των. Τα θύματά των προήρχοντο κυρίως εκ της Σαλαμίνος και άλλων Κυπριακών πόλεων. Τότε, λοιπόν, οι Ρωμαίοι κυρίαρχοι διέταξαν να φονευθούν πάραυτα οι αίτιοι της σφαγής. Διέταξαν, επίσης, όπως απελαθούν όλοι και όπως απαγορεύεται, επί ποινή θανάτου, η εγκατάστασις Εβραίων εις την Μεγαλόνησον.

Η διαταγή περιελάμβανε και την εξής λεπτομέρειαν: Εάν Εβραίοι προσορμισθούν εις Κύπρον, λόγω τρικυμίας, να φονεύονται και ούτοι!

Ας αφήσωμεν, όμως, την αρχαιότητα και ας έλθωμεν εις τα νεώτερα έτη. Λοιπόν, το 1902 εξεπονήθη, εις ανώτατον επίπεδον, μυστικόν σχέδιον Βρεταννίας και Εβραίων περί εποικισμού της Κύπρου υπό Εβραϊκών οικογενειών, ώστε εντέχνως εξοριζομένων των Ελλήνων κατοίκων της, να καταστεί πατρίς των Εβραίων, εν πρώϊμον Ισραήλ! Και τούτο, ενώ ουδέ ίχνος Εβραίων υπήρχεν εν Κύπρω.

Την 23.10.1902 επραγματοποιήθη συνάντησις, εν Λονδίνω, μεταξύ του υπουργού Αποικιών Ιωσήφ Τσάμπερλαιν και του προφήτου του Σιωνισμού Τεοντόρ Χέρτσλ. Συνεζητείτο να δοθεί η Ουγκάντα ή η Κύπρος προς εποικισμόν των Εβραίων. Ο Τσάμπερλαιν -όπως γράφει ο Χέρτσλ- του είπεν ότι αν διέρρεε τοιούτο σχέδιον, θα εξέσπα θύελλα εις την Κύπρον. Ο συνομιλητής του τον καθησύχασεν εβραϊκώ τω τρόπω. Του είπεν ότι δεν κοινοποιούνται όλα εις την πολιτικήν. Και του ανέπτυξε το σχέδιόν του. Θα επεχειρείτο να πεισθούν οι Κύπριοι να ζητήσουν οι ίδιοι τον εποικισμόν, πειθόμενοι δια χρυσών λιρών. Θα απέστελλε δωδεκάδα μυστικών πρακτόρων του δια να τους πείσουν! Και κατέληξε: «Οι Μουσουλμάνοι θα φύγουν και οι Έλληνες θα πωλήσουν προθύμως τας γαίας των, εις καλήν τιμήν, και θα μεταναστεύσουν εις Αθήνας και Κρήτην».

Το σχέδιον δεν υπήρχεν απλώς. Ήρχισε να εφαρμόζεται! Εβραίοι ήρχισαν να αγοράζουν μεγάλας εκτάσεις και να εγκαθίστανται. Πρώτος αντέδρασεν ο Χριστόδουλος Σώζος, δήμαρχος και βουλευτής Λεμεσού, πρώτος δε δικηγόρος. Συνήγειρε τον λαόν. Διοργανώθησαν τότε αντιεβραϊκά συλλαλητήρια, εν Κύπρω και εν Αθήναις και το σχέδιον απετράπη. Εν τούτοις, η προσπάθεια επανελήφθη το 1920. Σώζονται ακόμη αι λιθόκτιστοι οικίαι και αποθήκαι των Εβραίων εις Φασούρι, Πυρόϊ, Τύμπου και αλλαχού.

Ο ανατινάξας το σιωνιστικόν σχέδιον ήτο ο λαμπρός ήρως του Μπιζανίου, ο οποίος έπεσεν την 6.12.1912. Εθνική μορφή της Κύπρου ήτο ο Χριστόδουλος Σώζος. Πάππος του ήτο ο Αντώνιος Ιακώβου Λοΐζου, ο οποίος το 1821 κατελθών εις την Ελλάδα, επολέμησεν υπό τον Φαβιέρον και ετραυματίσθη. Ο πατήρ του Σώζων Λοΐζου είχε κατέλθει εις την Κρήτην και επολέμησε κατά την Κρητικήν Επανάστασιν του 1866.

Η Ισραηλιτική επιβουλή συνεχίσθη και κατά τα τελευταία έτη. Το 1998 συνελήφθησαν επί κυπριακού εδάφους δύο πράκτορες της φοβεράς «Μοσσάντ» να φωτογραφίζουν τους χώρους, όπου επρόκειτο να εγκατασταθούν οι ρωσσικοί πύραυλοι «S 300». Η μυστική αστυνομία του Ισραήλ υπέστη μέγα ρεζίλευμα. Το Ισραήλ αντέδρασεν. Ο Βενιαμίν Νετανιάχου ηπείλησεν ότι «οι δύο συλληφθέντες θα μεταφερθούν, οπωσδήποτε, εις το Ισραήλ, είτε είναι ένοχοι, είτε όχι»! Οι Κύπριοι, όμως, έχοντες διαφορετικήν αίσθησιν της εθνικής αξιοπρεπείας από ότι ημείς οι Ελλαδίται αδελφοί των, τους εδίκασαν και τους εφυλάκισαν! Και όχι μόνον αυτό. Κατήρτισαν σχέδια, δια να αποτρέψουν τυχόν επίθεσιν ισραηλιτών καταδρομέων εις τας Κεντρικάς Φυλακάς της Λευκωσίας…

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_3501.html

Η απόσχιση της Κρήτης από την Ελλάδα στο στόχαστρο του Σιωνισμού

Τίποτα δεν είναι τυχαίο και ειδικά σε μια χώρα σαν την Ελλάδα! Κατά την άποψή μας αποτελούν μέρος ενός σχεδιασμού, ο οποίος έχει ως απώτερο στόχο του τη διάλυση του ελληνικού κράτους. Τη διάλυσή του μέχρι του βαθμού που η Νέα Τάξη να το θεωρεί ακίνδυνο. Στο βαθμό που να μπορεί να το ελέγχει απόλυτα και είναι στο μέγεθος της προ των Βαλκανικών Πολέμων Ελλάδας. Γεωγραφικά διαμερίσματα όπως η Κρήτη, η Μακεδονία ή η Θράκη, δίνουν δύναμη στον ελληνισμό και αυτό είναι προφανές ότι ενοχλεί κάποιους.






Τους ενοχλεί ο ελληνισμός, ο οποίος παίρνει δύναμη από ένα ισχυρό ελληνικό κράτος και όχι το ίδιο το κράτος, επειδή αυτό είναι ελληνικό. Τους ενοχλεί αυτό το οποίο μπορεί να παράγει εις βάρος τους μια ισχυρή ελληνική κοινωνία και όχι αυτό το οποίο μπορεί να κάνει εις βάρος τους ένα ισχυρό ελληνικό κράτος. Για να εξουδετερώσουν αυτήν την κοινωνία, επιχειρούν να το κάνουν μέσω της διάλυσης του κράτους. Ένας στόχος όχι εκτός πραγματικότητας για την περιοχή μας.
Για λόγους τους οποίους έχουμε αναλύσει σε άλλα κείμενά μας, ο ελληνισμός είναι αυτήν τη στιγμή ο μεγαλύτερος εχθρός του παγκοσμίου συστήματος εξουσίας. Κάποιοι εκ των υστέρων διαπίστωσαν ότι ήταν λάθος τους να δημιουργήσουν και σταδιακά να ισχυροποιήσουν το ελληνικό κράτος. Αυτό το λάθος σήμερα προσπαθούν να “διαγράψουν”. Το λάθος που έκαναν οι αλαζόνες Αγγλοσάξονες την εποχή της παντοδυναμίας τους και σήμερα στην “πτώση” τους προσπαθούν να διαγράψουν. Το “λάθος”, το οποίο απειλεί τα συμφέροντά τους στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το “λάθος”, το οποίο επηρεάζει την ασφάλεια του Ισραήλ. Αντιλαμβανόμενοι οι Αγγλοσάξονες ότι η αυτοκρατορική Νέα Τάξη δεν μπορεί να επιβιώσει, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα υπάρχοντα χαρακτηριστικά της, προκειμένου ν’ αποκτήσουν πλεονέκτημα στην επόμενη φάση, όποια κι αν είναι αυτή.
Τι κάνουν, προκειμένου να επιτύχουν; Προσπαθούν να εκμεταλλευτούν ένα φαινόμενο, το οποίο λειτουργεί όπως η παλίρροια και η άμπωτη. Προσπαθούν δηλαδή μέσω της “παλίρροιας”, που προκάλεσε η Νέα Τάξη, να εκμεταλλευτούν φαινόμενα, τα οποία η “άμπωτη” της πτώσης της δεν θα μπορεί να εξαλείψει. Τα χαρακτηριστικά, για παράδειγμα, τα οποία απέκτησε η Ελλάδα, μέσω της διεθνιστικής “παλίρροιας” της Νέας Τάξης και τα οποία άλλαξαν τη φυσιογνωμία της σε μεγάλο βαθμό, είναι γι’ αυτούς εκμεταλλεύσιμα. Θεωρούν ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα, ώστε να μην της επιτρέψουν να “επιστρέψει” στην αρχική της κατάσταση.
Η Ελλάδα, ως κράτος, εξαιτίας της νεοταξικής φιλομεταναστευτικής πολιτικής, έχει αποκτήσει υπερεθνικά χαρακτηριστικά και αυτοί ελπίζουν ότι η οποιαδήποτε αλλαγή στον παγκόσμιο σχεδιασμό θα τους επιτρέπει να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά της υπέρ των δικών τους συμφερόντων και όχι αυτών του ελληνισμού. Σ’ αυτήν την αλλαγή σχεδιασμού θεμελιώδης στόχος τους είναι η απόσχιση της Κρήτης από την Ελλάδα. Θεωρούν ότι σ’ αυτήν την αλλαγή δεν θ’ αντιδράσει ούτε η Ελλάδα ως κράτος κι ούτε η Κρήτη ως “λεία”. Αυτός είναι ο βασικός τους στόχος. Να πάψει η Κρήτη να είναι ελληνικό νησί και να γίνει ένας διεθνιστικός “κουβάς”, τον οποίο θα ελέγχουν απόλυτα.
Πίσω απ’ όλη αυτήν τη μεθόδευση είναι βέβαιο ότι κρύβονται οι Αγγλοσάξονες και οι Εβραίοι. Βλέποντας ότι η δική τους βλακώδης Νέα Τάξη είναι έτοιμη να καταρρεύσει, παίζουν τα τελευταία τους “χαρτιά”, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα μελλοντικά τους συμφέροντα. Δεν θέλουν οι Βρετανοί η πτώση της Νέας Τάξης να τους περιορίσει στα βρετανικά νησιά και μακριά από τον “δρόμο” του πετρελαίου, πάνω στον οποίο βρίσκεται η Κρήτη.
Δεν θέλουν οι Εβραίοι η πτώση της Νέας Τάξης να θέτει την ασφάλεια του Ισραήλ στο έλεος της ελληνικής διπλωματίας. Θέλουν να έχουν φυσική παρουσία στην περιοχή και αυτό σημαίνει ότι επιθυμούν διακαώς την Κρήτη. Αγγλοσάξονες και Εβραίοι. Χωρίς την Κρήτη καί οι δύο είναι “τελειωμένοι”. Δεν ελέγχουν τίποτε. Αυτόν τον έλεγχο δεν επιθυμούν να τον παραδώσουν στον ελληνισμό και είναι έτοιμοι να εγκληματήσουν εις βάρος του, προκειμένου να τον εξασφαλίσουν. Η μοναδική και ίσως τελευταία τους ευκαιρία είναι το δημοψήφισμα το οποίοι θα γίνει το 2012.
Δεν χρειάζεται να διαθέτει κάποιος μυστικές πληροφορίες, προκειμένου να καταλάβει αυτό το οποίο συμβαίνει και το οποίο κάποιοι επιδιώκουν διακαώς. Κατ’ αρχήν το νησί αυτήν τη στιγμή απειλείται με ανατροπή των πληθυσμιακών του ισορροπιών. Απειλείται απευθείας η εθνική του ταυτότητα. Καθημερινά δέχεται μια “βουβή” κι ανεξέλεγκτη εισβολή ξένων, οι οποίοι βέβαια είναι δυνάμει έποικοι. Αυτοί έχουν δύο μορφές.
Από τη μία έχει κατακλυστεί το νησί από δεκάδες χιλιάδες οικονομικών μεταναστών και από την άλλη έχει κατακλυστεί από την “επενδυτική” εισβολή επίσης χιλιάδων “θαυμαστών” του νησιού. Δεκάδες χιλιάδες ξένοι εργαζόμενοι και ιδιοκτήτες κρητικής γης έχουν προστεθεί χωρίς κανέναν έλεγχο σ’ ένα νησί το οποίο δεν είναι άπειρο. Αυτοί με την πάροδο του χρόνου αναπαράγονται, διατηρώντας τα αρχικά τους χαρακτηριστικά και διεκδικώντας δικαιώματα.
Αν τολμά κάποιος, ας ψάξει να δει αναλογίες γηγενών Κρητικών και ξένων και ας τις συγκρίνει με αυτές της Κύπρου. Ας ψάξει δηλαδή να δει πόσοι είναι οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο και ας συγκρίνει αυτό το νούμερο με τους ξένους που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στην Κρήτη. Αυτοί οι ξένοι είναι θέμα “ρύθμισης” για το πότε θα λειτουργήσουν ως “έποικοι” υπέρ των συμφερόντων τρίτων. Πραγματικοί έποικοι με πραγματική ιδιοκτησία στο χώρο.
Ας ψάξει κάποιος να βρει πόσοι ξένοι είναι ιδιοκτήτες ακινήτων και γης στην Κρήτη.
Ένα μεγάλο “ποσοστό” του νησιού είναι ήδη αγορασμένο από ξένους με δικαιώματα ιδιοκτητών. Αν σ’ αυτό προσθέσει ο ίδιος και κάποιες άλλες αγοραπωλησίες -πιο “πονηρές”-, μπορεί να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
“Βοά” η Κρήτη ότι …Εβραίοι αγοράζουν μεγάλες εκτάσεις στο νότιο μέρος του νησιού. Γιατί τις αγοράζουν; Για να επενδύσουν ή μήπως για να μεταφέρουν εβραϊκούς πληθυσμούς με ιδιοκτησίες μέσα στο νησί; Ο ίδιος “επενδυτικός” οργασμός χαρακτηρίζει και τους Βρετανούς. Αυτοί φιλοδοξούν να “κληρονομήσουν” πλαγίως μεγάλο μέρος της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας. “Πλάκες” μεγέθους δήμων “αγοράζουν” από μονές τύπου Τοπλού. Ποιοι είναι όλοι αυτοί, που αγοράζουν κρητική γη και ποιων τα συμφέροντα αντιπροσωπεύουν;
Το ίδιο αφορά και την κρητική οικονομία στο γενικότερό της επίπεδο. Η οικονομία του νησιού είναι στην κυριολεξία ελεγχόμενη από τις πολυεθνικές. Δεν μιλάμε για τα απλά καταναλωτικά αγαθά, τα οποία έτσι κι αλλιώς απομυζούν τον παραγόμενο πλούτο του νησιού και τον παραδίδουν στα ταμεία των πολυεθνικών. Αυτό είναι κάτι το οποίο συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ελλάδα και βέβαια και στον υπόλοιπο κόσμο. Εδώ μιλάμε για τα κέρδη της βαριάς τουριστικής “βιομηχανίας” του νησιού. Ας ψάξει κάποιος να δει ποιες είναι οι εταιρείες, οι οποίες καρπώνονται τα μεγαλύτερα κέρδη του τουρισμού του νησιού και στην ουσία “ρυθμίζουν” την απόδοσή του, εκβιάζοντας στην πραγματικότητα τους Κρητικούς. Βρετανικές εταιρείες είναι στην πλειοψηφία τους.
Αυτές οι εταιρείες -και στηριζόμενες στους ευρωπαϊκούς νόμους περί ελεύθερης μετακίνησης εργαζομένων- έχουν μεταφέρει πολλούς έμπειρους στον εποικισμό Άγγλους. Άγγλους της Ιρλανδίας ή της Σκοτίας, έμπειρους στη “συγκατοίκηση” με εχθρικούς πληθυσμούς και γνώστες της διαχείρισης των προβληματικών σχέσεων μεταξύ των ιδίων και των γηγενών. Πολλοί από αυτούς, οι οποίοι παριστάνουν τους εργαζόμενους στις τουριστικές επιχειρήσεις, είναι σίγουρα πράκτορες των μυστικών βρετανικών υπηρεσιών. Πράκτορες, οι οποίοι εκτός από τις τουριστικές “υπηρεσίες” προσφέρουν και πληροφορίες για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός πληθυσμός στο νησί. Πράκτορες, οι οποίοι γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή ποιος είναι τι. Πράκτορες, οι οποίοι μπορούν να εκβιάσουν τον οποιονδήποτε. Πράκτορες, οι οποίοι μπορούν να σκοτώσουν τον οποιονδήποτε.
Τίποτε δεν είναι τυχαίο και τίποτε δεν είναι ασήμαντο. Είναι τόσο λεπτές πλέον οι ισορροπίες, που ακόμα και τα πιο ασήμαντα πρέπει να περάσουν από “μικροσκόπιο” για τις συνέπειές τους. Απέναντι στην Κρήτη στέκονται πολύ μεγάλα συμφέροντα, τα οποία γνωρίζουν να δημιουργούν καταστάσεις και στη συνέχεια να τις εκμεταλλεύονται. Συμφέροντα, τα οποία με τον έλεγχο των παγκόσμιων ΜΜΕ μπορούν να εμφανίσουν ακόμα και το πιο ασήμαντο ζήτημα σε σημαντικό. Συμφέροντα, τα οποία είδαμε πώς λειτουργούν στα πρόσφατα γεγονότα της Αθήνας, όπου ξεπεράστηκαν όλα τα γνωστά ρεκόρ υποκρισίας και αθλιότητας. Συμφέροντα, τα οποία καταπίνουν την καμήλα και διυλίζουν το κουνούπι.
Συμφέροντα, τα οποία γνωρίζουν να “καταπίνουν” τους χιλιάδες νεκρούς της Παλαιστίνης και “συγκλονίστηκαν” από τον δικό μας Αλέξη. Συμφέροντα με μαντικές ικανότητες, εφόσον κατέλαβαν θέσεις στην Αθήνα πριν ακόμα συμβεί η δολοφονία του παιδιού. Συμφέροντα με κληρονομικό “χάρισμα”, εφόσον από την πρώτη μέρα των ταραχών προέβλεπαν “συνέχεια”.

Αυτά τα συμφέροντα έχουν στοχοποιήσει την Ελλάδα. Με όπλο τους τα διεθνή ΜΜΕ προσπαθούν να της προκαλέσουν ζημιά σε όλους τους τομείς. Βυθίζεται στην άβυσσο η θηριώδης οικονομία των ΗΠΑ και αυτά τα ΜΜΕ ασχολούνται με την ασήμαντη ελληνική οικονομία. Μπαγκλαντές θυμίζει η Βρετανία της λίρας και αυτά τα ΜΜΕ ανησυχούν για την τύχη του Ευρώ, το οποίο απειλεί η οικονομία της Ελλάδας. Κλονίζεται η γερμανική οικονομία και αυτά τα ΜΜΕ ασχολούνται με τα χρέη του ελληνικού κράτους. Όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Όπου μπορούν να “χτυπήσουν” την Ελλάδα, το κάνουν. Τη “χτυπούν” σε ένα φάσμα τεράστιο. Από ασήμαντα οικονομικά θέματα μέχρι πολύ λεπτές εθνικές ευαισθησίες.
Οτιδήποτε αφορά την Ελλάδα και τη θίγει, κάνει μέσα σε λίγες ώρες τον γύρο του κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα εθνικά της θέματα. Σε βρετανικό τηλεπαιχνίδι γνώσης θεωρήθηκε λάθος η απάντηση που θεωρούσε τον Αλέξανδρο Έλληνα. Τον γύρο του κόσμου κάνουν ειδήσεις, οι οποίες αφορούν εκδηλώσεις μειονοτικών που αντιδρούν στην ελληνική κατοχή και “καταπίεση”. Όπου δεν υπάρχουν προβλήματα, φροντίζουν οι ίδιοι να τα δημιουργούν, ακόμα κι αν κινδυνεύουν να εμφανιστούν ως γελοίοι. Ποιος ξεχνάει αυτά τα ΜΜΕ, που ανακάλυψαν έναν ηλίθιο Κερκυραίο και πρόβαλαν τις “αυτονομιστικές” του απόψεις, παρουσιάζοντάς τες λίγο έως πολύ σαν κίνημα που ταλανίζει την Κέρκυρα; Αυτοί, που μέσα στην πατρίδα τους αντιμετωπίζουν έναν οπλισμένο IRA, “συγκλονίστηκαν” από την “αντίσταση” του Κερκυραίου.
Την ίδια τακτική υπερπροβολής των αρνητικών γεγονότων ακολουθούν και στην Κρήτη. Οτιδήποτε τους επιτρέπει να κατηγορούν την Κρήτη και ειδικά τους Έλληνες Κρητικούς, προβάλλεται παγκοσμίως. Ποιος ξεχνάει για παράδειγμα εκείνους τους ευαίσθητους ξένους “Νεοκρητικούς”, οι οποίοι “συγκλονισμένοι” αποκάλυψαν στο παγκόσμιο κοινό τις “ανοσιότητες” που συμβαίνουν στο νησί; Που βγήκαν και κατηγόρησαν τους Κρητικούς για βαρβαρότητα, εξαιτίας του βασανισμού ενός σκύλου; Μήπως κάποιοι “χτίζουν” διαφοροποιήσεις μεταξύ κοινοτήτων πάνω στο νησί; Μήπως κάποιοι δημιουργούν τεχνητά κάποια συλλογικά συμφέροντα, για να προκαλούν κατά παραγγελίαν συλλογικές αντιδράσεις; Μήπως αυτοί οι οποίοι κατηγόρησαν τους Κρητικούς για “βαρβαρότητα” ήταν οι ίδιοι που σκότωσαν τον σκύλο, ακριβώς για να τους κατηγορήσουν;
Ακόμα και η “επιτυχία” του Ηρακλείου να έχει δύο ομάδες στην Α’ Εθνική στην παρούσα φάση δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητη. Γιατί; Γιατί στην “παράγκα”, που λέγεται “ελληνικό ποδόσφαιρο” και την οποία ελέγχει απόλυτα το παρακράτος, τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Αν κάποιοι μεθοδεύουν μελλοντικές κοινωνικές συγκρούσεις, γνωρίζουν ότι οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν να γίνουν εύκολα “πόλοι” έκφρασης τέτοιων εντάσεων. Ο εμφύλιος στη Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε πρώτα στα στάδια του Βελιγραδίου και κατόπιν έφτασε στις γειτονιές της. Γιατί στο Ηράκλειο τη δεδομένη στιγμή δημιουργούνται δυνάμει “πόλοι” εσωτερικών συγκρούσεων; Είναι τυχαία η επιλογή του τίτλου “Γ.Σ. Εργοτέλης, Διεθνής Ένωσις, ΠΑΕ” ή μήπως αυτή βόλευε ιδανικά; Τα χρώματά του είναι τα αρχικά της ιδρύσεως ή πρέπει να μας παραπέμψουν σε άλλα “κίτρινα” παραδείγματα εντός και εκτός Ελλάδας;
Γιατί μας προβληματίζει τόσο η περίπτωσή του; Γιατί στις κερκίδες του Εργοτέλη κάποιοι έβαλαν τη σημαία της “ανεξάρτητης” Κρήτης και κάποιοι άλλοι προφανώς δεν ενοχλήθηκαν ως Κρητικοί, ώστε ν’ αντιδράσουν άμεσα. Άγνωστοι την τοποθέτησαν, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των καναλιών της διαπλοκής. Άγνωστοι στο Ηράκλειο; Αυτό είναι το όλο θέμα. Αυτό φοβόμαστε. Απέναντι στον προβοκάτορα, που τοποθέτησε αυτήν τη σημαία της “ανεξαρτησίας” στο γήπεδο του Εργοτέλη, θα βρεθεί κάποιος άλλος επίσης προβοκάτορας να τοποθετήσει μια ελληνική σημαία της “κατοχής” στο γήπεδο του ΟΦΗ. Τότε θ’ αρχίσουν τα πράγματα να γίνονται επικίνδυνα, γιατί στις κερκίδες θα γίνονται συσπειρώσεις και αντισυσπειρώσεις, οι οποίες δεν θα έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο.
Γι’ αυτόν τον λόγο αναρωτιόμαστε για μερικά βασικά θέματα. Ο “Εργοτέλης” τι ακριβώς αντιπροσωπεύει στο κοινωνικό σύνολο του Ηρακλείου; Ποιο ακριβώς είναι το “προφίλ” που δείχνει προς τα έξω και σε ποιους απευθύνεται; Από πού προσπαθεί να “μαζέψει” φιλάθλους και συμπάθεια; Μήπως “ψαρεύει” ανάμεσα στους “πολιτισμένους” ξένους, οι οποίοι λυπήθηκαν τον σκύλο και κατηγόρησαν τους Κρητικούς για “βαρβαρότητα”;
Όλα αυτά όμως δεν γίνονται από μόνα τους. Δεν μπορούν να γίνουν από μόνα τους. Απαιτείται συνέργεια υψηλά ισταμένων προσώπων. Τι είναι αυτό που κατά την άποψή μας συμβαίνει σήμερα στην Κρήτη; Το εξής απλό. Το ελληνικό παρακράτος των χαφιέδων της Αθήνας “χτίζει” ένα κρητικό παρακράτος. Φτιάχνει με τα δικά του μέσα έναν “κλώνο” του. Αυτές οι εντολές δόθηκαν στους προδότες και αυτές εκτελούνται. Δεν είναι κάτι το παράλογο γι’ αυτούς. Αρκεί που εξυπηρετούν τα δικά τους ιδιωτικά συμφέροντα. Συμφέροντα, τα οποία δεν απειλούνται, επειδή τα “αφεντικά” αποφάσισαν να χωρίσουν μια σημερινή ενιαία επιχείρηση σε δύο αυτόνομες “θυγατρικές”. Λύσεις υπάρχουν για κάποιους και είναι εύκολες. Οι ίδιοι θα είναι και πάλι κυρίαρχοι και στις δύο “θυγατρικές”. Η οικογένεια Μητσοτάκη, για παράδειγμα, δεν έχει πρόβλημα από ένα απλό “σπάσιμο” της επιχείρησης που λέγεται Ελλάδα. Οι μισοί απ’ αυτούς στο “νησί” και οι άλλοι μισοί στο “Καρπενήσι”. Οι μισοί θα παραμείνουν κυρίαρχοι στην Κρήτη ως Χανιώτες και οι άλλοι μισοί θα παραμείνουν κυρίαρχοι στην Ελλάδα, παριστάνοντας τους “Καρπενησιώτες”.
Αναφερόμαστε σ’ αυτές τις ισχυρές οικογένειες εξουσίας, γιατί αυτές ελέγχουν το ελληνικό παρακράτος. Όμως, για να υπάρξει παρακράτος, πρέπει να υπάρχει έλεγχος του δικαστικού συστήματος. Το πρόβλημα αυτήν τη στιγμή στην Κρήτη έχει τη γενεσιουργό του αιτία στο δικαστικό σύστημα. Το δικαστικό σύστημα στην Κρήτη έχει πρόβλημα γιατί κάποιους τους βολεύει να έχει πρόβλημα. Κάποιοι αυτήν τη στιγμή “τσουβαλιάζουν” την κρητική οικονομία και την παραδίδουν σε χέρια συγκεκριμένων ανθρώπων. Κάποιοι σήμερα γίνονται με παράνομα μέσα κυρίαρχοι της κρητικής οικονομίας και αυτοί είναι επικίνδυνοι. Κάποιοι σήμερα λεηλατούν το δημόσιο κεφάλαιο και πλούτο της Κρήτης και αυτοί είναι επικίνδυνοι. Γιατί; Γιατί ακριβώς, επειδή είναι παράνομοι, εκβιάζονται από αυτούς που τους παρέχουν ατιμωρησία.
Αυτή η “χαλαρότητα” του νόμου στην Κρήτη είναι εσκεμμένη, γιατί κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις που ευνοούν επικίνδυνους σχεδιασμούς. Αυτή η “χαλαρότητα” προκάλεσε τα επεισόδια στα Ζωνιανά. Αυτή η “χαλαρότητα” επιτρέπει σε κάποιους να ζουν στην εποχή των αρματολών και των κλεφτών και να σηκώνουν όπλα εναντίον όποιου στέκεται εμπόδιο στην “πρόοδό” τους. Αυτή η “χαλαρότητα” επιτρέπει σε κάποιους άλλους να πηγαίνουν στα αστυνομικά τμήματα και να “απελευθερώνουν” τους βοσκούς τους. Αυτή η “χαλαρότητα” είναι εσκεμμένη, γιατί συνδέει ανθρώπους με μικροσυμφέροντα της πλάκας με άλλους ανθρώπους, οι οποίοι εξυπηρετούν επικίνδυνα και μεγάλα συμφέροντα. “Χαλαρότητα”, η οποία δεν συναντάται σε κανένα άλλο μέρος της χώρας.
Αυτή η “χαλαρότητα” αποδεικνύει ότι στην Κρήτη υπάρχει παραδικαστικό σύστημα, το οποίο λειτουργεί μακράν χειρότερα από το κύκλωμα που υπάρχει στην υπόλοιπη χώρα. Όμως, όπου υπάρχει παραδικαστικό κύκλωμα, ποιον αναζητούμε; Τον Μητσοτάκη. Ποιον άλλο θα αναζητούσαμε; Τον παπά της ενορίας της Αγίας Παρασκευής; Αναζητούμε τον αποστάτη, που μας βύθισε στη Χούντα. Αυτόν, που έθεσε τα θεμέλια για το σύγχρονο μακεδονικό πρόβλημα. Αυτόν, που “πλημμύρισε” τη χώρα με Αλβανούς. Αυτόν, που βλέπει με κατανόηση τις “εθνικές” ευαισθησίες των μουσουλμάνων της Θράκης. Αυτόν, που πίεσε τους Κυπρίους να ψηφίσουν το σχέδιο Ανάν και απείλησε με ανατροπή τον πρόεδρο του ΟΧΙ. Αυτόν, που επιχείρησε να μας μπλέξει σε θρησκευτικό πόλεμο, βάζοντας την Εκκλησία της Ελλάδας απέναντι στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Αυτόν, που ξεκίνησε το εγκληματικό ξεπούλημα του δημοσίου κεφαλαίου της χώρας. Αυτόν, που χάρισε δημόσια περιουσία στον “τέως”. Αυτόν, που “νομοθέτησε”, για να οδηγήσει τους Έλληνες στη “σφαγή” του χρηματιστηρίου. Αυτόν, που, όπως δείχνουν τα πράγματα, ούτε ο θάνατος τον θέλει μαζί του.

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_4684.html

Η παράνομη εγκατάσταση των Εβραίων στην Κύπρο

Έχουμε κατ΄ επανάληψη γράψει, ότι στο κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα τμήμα της Κύπρου ιδρύθηκε εβραϊκή κοινότητα. Αυτό σημαίνει, ότι ένας αριθμός Ισραηλινών ή Ευρωπαίων, εβραϊκής καταγωγής, έχουν εγκατασταθεί παράνομα σε ελληνοκυπριακές περιουσίες. Είτε αγοράζοντας κατοικία που είναι κτισμένη σε ελληνοκυπριακή περιουσία, είτε κτίζοντας παράνομα σε ελληνοκυπριακή περιουσία.





Η περίπτωση του ζεύγους Δαβίδ και Λίντα Όραμς, Άγγλοι υπήκοοι, εβραϊκής καταγωγής, είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις Εβραίων που επέλεξαν να εγκατασταθούν παράνομα σε ελληνοκυπριακή περιουσία (του κ. Αποστολίδη). Μια υπόθεση, που βρίσκεται στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) και αναμένεται με αρκετό ενδιαφέρον η απόφαση του ΔΕΚ στις 28 Απριλίου.
Η κάθοδος των Εβραίων στην Κύπρο, στις ελεύθερες περιοχές και ιδίως στις κατεχόμενες, δεν είναι τυχαία. Το ενδιαφέρον τους ανάγεται από το … 1902 και είναι αυτό, που ήταν το σημείο αναφοράς, παρασκηνιακά, των εμπνευστών του Σχεδίου Ανάν. Η επιρροή των Εβραίων προς την τουρκική πλευρά και ιδίως, στο τουρκοεβραϊκό κατεστημένο των «γερακιών» της Άγκυρας, αποτελεί το σημαντικότερο ανασταλτικό στοιχείο για μία επιτυχή έκβαση των απευθείας διαπραγματεύσεων, με στόχο μία γνήσια ομοσπονδιακή λύση, όπου τα δικαιώματα του ανθρώπου, όλων των πολιτών, θα είναι εξασφαλισμένα στην πράξη.
Την εβραϊκή επιρροή στο Κυπριακό την «εισπράττουμε» καθημερινά και μέσω του αμερικανικού Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο εμμένει στο Σχέδιο Ανάν.
Και δεν μας έλειπαν όλοι αυτοί, ήλθε και το Ειδησεογραφικό Πρακτορείο Reuters (εβραϊκών συμφερόντων) για να ενδυναμώσει την εβραϊκή επιρροή και παράλληλα, να ενισχύσει την τουρκοεβραϊκή προπαγάνδα της διχοτόμησης της Κύπρου σε δύο κράτη.
Κάτι, που δεν τόλμησε ακόμη η τουρκική προπαγάνδα να δημοσιοποιήσει, το τολμά με θράσος «χιλίων πιθήκων» το Reuters, δημοσιεύοντας Χάρτη της Κύπρου, διχοτομημένη. Από τη μια, είναι η «Κυπριακή Δημοκρατία», που περιορίζεται στα εδάφη των σημερινών ελεύθερων περιοχών, και από την άλλη, είναι η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου», που ταυτίζεται με τα σημερινά κατεχόμενα από τα τουρκικά στρατεύματα εδάφη.
Τη λύση των «δύο κρατών», που ονειρεύονται οι Τούρκοι, μας την έχει επιβάλει το Reuters ετσιθελικά επί … Χάρτου!

http://www.romiossini.com/articles.php?lid=4674

Ο Εβραίος Τζάκ Αμπράμωφ, αστέρας του ρατσισμού, του υπόκοσμου και της παραεξουσίας!

Καί μιά ἁπλή ἀναφορά τῶν παρανομιῶν τοῦ λομπίστα Τζάκ Ἀμπράμωφ, θά χρειαζόταν… τόμους.
Καθώς ὅμως σπανίως βγαίνει τόση παρασκηνιακή βρώμα, σᾶς προτρέπουμε νά διαβάσετε στό Διαδίκτυο γιά τή δράση (ἀπό τήν Ἀγκόλα μέχρι τίς Μαριάννες Νήσους κι ἀπό τή Μαλαισία μέχρι τήν Παλαιστίνη) ἑνός «ὑπερσιωνιστῆ» ἀστέρα τοῦ ρατσισμοῦ, τοῦ ὑπόκοσμου καί τῆς παραεξουσίας.
Οἱ δίκες (καί καταδίκες) του στίς ΗΠΑ συνεχίζονται, γράφει λίγα ὁ Τῦπος, ἀλλά ἡ λέξη «Ἰσραήλ» ἀποσιωπᾶται, παρότι τό σκάνδαλο ἔσκασε μέ τήν ἀποκάλυψη ὅτι ὁ Ἀμπράμωφ προμήθευε στρατιωτικό ὑλικό στούς ἔποικους τοῦ Μπεϊτάρ Ἰλίτ καί παρότι συνεργάτες του (Χούκ, Τέσλερ…) καταφεύγουν στό ἑβραϊκό κράτος γιά ν’ ἀποφύγουν τήν ἀμερικανική Δικαιοσύνη!
Ὅσο γιά τά ἑλληνικά ΜΜΕ; Οὔτε καί μέ τήν δολοφονία τοῦ Ἕλληνα τζογομεγιστάνα Κ. Μπούλις (2001) ἀπό τήν συμμορία τοῦ Ἀμπράμωφ συγκινήθηκαν. Συνεχίζουν ἀπτόητα τήν περιγραφή τῆς χιονόπτωσης στήν Ἄνω Ραχούλα…






ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_7175.html

Τα φρικαλέα εγκλήματα των Εβραίων κατά του Ελληνισμού ΜΕΡΟΣ Γ

Στήν ἐκπληκτική δουλειά τοῦ «Ἱστορικοῦ καί Λογοτεχνικοῦ Ἀρχείου Καβάλας» (ΙΛΑΚ) καί τοῦ κ. Νικολάου Ρουδοµέτωφ εἴχαµε ἀναφερθεῖ καί στό παρελθόν. Πρόκειται γιά µία ἰδιωτική προσπάθεια πού ἔρχεται νά καλύψει τό τεράστιο κενό πού ἀφήνει τό ἀνεπαρκές (ἄν ὄχι καί ἐχθρικό) Δηµόσιο. Χωρίς εὐρωπαϊκά προγράµµατα, µέ ἐλάχιστες συνεισφορές σέ τυπογραφικές δαπάνες τῆς τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης καί µέ µόνο ἐφόδιο τήν …προσωπική περιουσία τοῦ προέδρου του, ἐδῶ καί 35 χρόνια τό ΙΛΑΚ παράγει καί προσφέρει στήν πόλη καί στήν Ἑλλάδα γνώση καί µόρφωση µέσα ἀπό ἐκδόσεις, µεταφράσεις καί συνέδρια διεθνοῦς κύρους.







Ἡ τελευταία παραγωγή τοῦ Ἀρχείου ἀφορᾶ δύο πρώτους τόµους τῶν «Τετραδίων Βουλγαρικῆς Κατοχῆς στήν Ἀνατολική Μακεδονία 1916-18» (θ’ ἀκολουθήσυν κι ἄλλοι τέσσερεις). Πρόκειται γιά τίς καταθέσεις καί τά συµπεράσµατα τῆς Διεθνοῦς Διασυµµαχικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία περιόδευσε σέ ὅλη τήν Ἀνατολική Μακεδονία, κατέγραψε θύµατα καί ἱστορίες ἐπιζώντων καί συνέταξε ἕνα πόρισµα γιά τά ἐγκλήµατα πολέµου τῶν βουλγαρικῶν κατοχικῶν στρατευµάτων. Ἡ µετάφραση τῶν πρακτικῶν ἀπό τά γαλλικά καί ἡ προσφορά τους στό ἑλληνικό κοινό δέν ἀποσκοπεῖ βεβαίως στήν καλλιέργεια κάποιου µίσους (ὅπως γράφει καί ὁ κ. Ρουδοµέτωφ) ἀλλά στήν ἄρση τοῦ σκότους πού κάλυψε τά τραγικά γεγονότα τῆς πρόσφατης ἱστορίας τοῦ τόπου. Ἡ ἀλήθεια δέν µπορεῖ νά ἀποκρύπτεται γιά χάρη οἱασδήποτε ψυχολογικῆς ἀνάγκης ἤ πολιτικῆς σκοπιµότητας!

Ἡ βουλγαρική Κατοχή…

Τά ἐγκλήµατα τῶν Βουλγάρων, πού ἦρθαν στήν περιοχή χωρίς κἄν νά πολεµήσουν (λόγῳ τῆς προδοτικῆς στάσης τῶν Ἀνακτόρων), ἦταν τροµακτικά. Τόσο πρίν τήν εἴσοδο τῆς Ἑλλάδας στόν Α΄ Παγκόσµιο Πόλεµο, ὅσο καί µετά ἀπό αὐτήν, ὁ στόχος τους ἦταν ἡ ἐκδίωξη τῶν Ἑλλήνων ἀπό τήν Ἀνατολική Μακεδονία καί τή Θράκη καί τόν κυνήγησαν µέ κάθε µέσον: Συλλήψεις, ἐπιτάξεις, ἀγγαρεῖες, βασανιστήρια, ληστεῖες, φόνοι, βιασµοί, λεηλασίες, φόροι, παιδοµάζωµα… Τά πάντα, ἀλλά µέ κορυφαῖο µέτρο ἐθνοκάθαρσης τήν ἐπιβολή τοῦ λιµοῦ ἀπό τίς βουλγαρικές Ἀρχές. Χιλιάδες κόσµος πέθανε ἀπό τήν πείνα (εἴχαµε σέ δυό χρόνια ἀπώλειες 50.000 ψυχῶν, τό 1/5 τοῦ πληθυσµοῦ!), καί πολλοί περισσότεροι ἐπέζησαν τρώγοντας χόρτα, σκύλους, γάτες, χελῶνες κτλ.

Τή φρίκη καί τόν θάνατο ἔζησαν στά «ντουρντουβάκια» τῆς Βουλγαρίας οἱ Ἕλληνες πού µεταφέρθηκαν ὡς ἐργάτες σέ στρατόπεδα συγκέντρωσης σάν τό Κίτσεφ, ἕνα κολαστήριο µπροστά στό ὁποῖο τό Νταχάου ἦταν παραθεριστικό κέντρο. Ἐγκλήµατα ἀποτρόπαια πού ὅµως δέν κατάφεραν νά ἐκδιώξουν τόν ἑλληνισµό ἀπό τίς ἑστίες του. Διαβάζεις τίς καταθέσεις ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, τοῦ Δηµοσθένη ἀπό τή Θράκη, τοῦ Λεωνίδα ἀπό τήν Καβάλα, τοῦ παπα-Νικόλα ἀπό τήν Ἐλευθερούπολη, τῆς Χρυσάνθως ἀπό τή Νικήσιανη καί ἀπορεῖς πῶς κατάφερε ἡ ἑλληνική µαγιά, µέ τά συγκινητικά ὀνόµατα καί τίς τραγικές ἱστορίες, νά διασωθεῖ µέσα σέ τόσους χαλασµούς. Καί δέν µπορεῖς παρά νά ἀναλογισθεῖς ὅτι σήµερα βρισκόµαστε καί …κατηγορούµενοι γιά ἐγκλήµατα στήν ἱστορία µας ἀπό κείνους πού εἶναι βουτηγµένοι στό ἔγκληµα σάν τόν ποντικό στό λάδι.

Καί στόν ρόλο τῆς ὕαινας…
Μία πτυχή τῆς ἱστορίας πού ἀναδύεται ἀπό τίς µαρτυρίες τῶν παθόντων εἶναι κι αὐτή τῆς ἄθλιας συµπεριφορᾶς τῶν Ἑβραίων συµπολιτῶν τους. Μιά συµπεριφορά πρόστυχης ἐκµετάλλευσης ἀπό κείνους πού διαρκῶς παριστάνουν τά θύµατα σέ ὅλες τίς χῶρες καί ὅλες τίς ἐποχές. Τό πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ὅτι οἱ ἑβραϊκές κοινότητες τῆς Δράµας καί τῆς Καβάλας ἀπαλλάχτηκαν ἀπό τήν καταναγκαστική ἐργασία ἐξαγοράζοντάς την µέ 200.000 καί 122.000 λέβα ἀντίστοιχα.
Τί στάση τήρησαν ὅµως ἀπό τήν πλεονεκτική θέση ὅπου βρέθηκαν ἔναντι τῶν - θυµάτων τῆς βουλγαρικῆς βίας; «Ὁ στρατηγός Μπουρνώφ (…) παραχώρησε σέ µερικούς Ἰσραηλίτες τίς προµήθειες, τίς ὁποῖες κατόπιν συµφωνίας µέ τόν διοικητή τῆς Καβάλας τίς πωλοῦσαν σέ ἐξωφρενικές τιµές».

Στό στρατόπεδο συγκεντρώσεως στή Soumla: «ὁ Πετρώφ, σέ συµφωνία µέ ἕναν Ἰσραηλίτη ἀπό τήν Καβάλα πού ὀνοµαζόταν Ἀµιέλ, ἐπέτρεψε σ’ αὐτόν ν’ ἀνοίξει µία καντίνα πού πουλοῦσε τά εἴδη του σέ µυθώδεις τιµές. Ἀργότερα, ὅταν ἔστελναν τούς ἐργάτες σέ καταναγκαστικά ἔργα, παρατήρησα ὅτι ὁ Ἀµιέλ ὑποδείκνυε στόν λοχαγό τούς αἰχµαλώτους πού µποροῦσαν νά παραµείνουν στό στρατόπεδο γιά τό λόγο ὅτι ἦταν ἀπό οἰκονοµικῆς ἄποψης σέ θέση ἀρκετά ἱκανοποιητική».

Ἄλλη µαρτυρία: «Οἱ Τοῦρκοι καί οἱ Ἑβραῖοι ἔβλεπαν µέ εὐνοϊκό µάτι τά ὄργια ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσµοῦ…». Ἐπίσης: «Τά τρόφιµα πού ἔφταναν στήν πόλη δίνονταν κατά προτίµηση σέ Τούρκους καί Ἰσραηλίτες».

Ἄλλος: «οἱ Βούλγαροι στρατιῶτες παραβίασαν τήν καπναποθήκη µου, ἀπ’ ὅπου ἐκλεψαν 3.628 ὀκάδες καπνοῦ, ἀπό τίς ὁποῖες οἱ 3.130 βρέθηκαν στήν κατοχή ἑνός Ἰσραηλίτη, τοῦ Ἰούδα Κουέν».

Ἤ: «Τό ἄλευρο αὐτό τό ἀγόραζαν οἱ Ἰσραηλίτες καί τό πουλοῦσαν στόν κόσµο σέ ἐξοντωτικές τιµές (…) Νά λοιπόν γιατί ὁ κόσµος ὑπέφερε τόσο καί οἱ Ἑβραῖοι ἐκµεταλλεύονταν τήν πείνα καί τίς δυστυχίες καί πουλοῦσαν ἀντικείµενα µεγάλης ἀξίας µέ ἀντάλλαγµα µιά ὀκά ἄλευρο. Γνωρίζω ἕναν Ἑβραῖο, ὁ ὁποῖος (ἄλλοτε) πουλοῦσε οὖζο στούς περαστικούς σέ µιά γωνία τῶν δρόµων τῆς Καβάλας κι ἔγινε τώρα ἑκατοµµυριοῦχος χάρη στήν ἄγρια ἐκµετάλλευση τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου».

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_6023.html

Ο ΦΡΙΖΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Μαρδοχαίος Φρίζης, άλλο ένα ψέμα των Εβραίων αποκαλύπτεται!

Εδώ αρχίζει το παραμύθι

« ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΔΟΧΑΙΟΥ ΦΡΙΖΗ
Θεσσαλονίκη, 23 Οκτωβρίου 2002
Με αεροσκάφος C-130 της πολεμικής αεροπορίας έφτασαν στις 5μμ στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης τα οστά του ήρωα Ελληνοεβραίου συνταγματάρχη Μαρδοχαίου Φριζή, του πρώτου ανώτερου αξιωματικού που έπεσε μαχόμενος στην Αλβανία στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941.
Το οστεοφυλάκιο, καλυμμένο με την ελληνική σημαία, τοποθετήθηκε από αξιωματικό της πολεμικής αεροπορίας σε νεκροφόρα της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, ενώ τιμές απέδωσαν στρατιωτική μπάντα και άγημα της πολεμικής αεροπορίας.



Στην συνέχεια αρχίζει η αποκάλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ(διαβάστε την συνέχεια)...






Στην σεμνή αλλά συγκινητική τελετή παραβρέθηκαν ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης Ντέιβιντ Σαλτιέλ, ο γιος και ο εγγονός του συνταγματάρχη Ιάκωβος και Μαρδοχαίος Φριζής, ο πρόεδρος του ΣΑΕ Αντρέας Αθενς, ο νεοεκλεγής νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο πρόεδρος του Συνδέσμου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης Μπάμπης Μπαρμπουνάκης και πολλά μέλη της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης.
Ιδιαίτερα σημαντική χαρακτήρισε την σημερινή μέρα για την Ελλάδα και για τους Ελληνες Εβραίους, ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης Ντέιβιντ Σαλτιέλ. κλπ…
……Τόνισε, δε, ότι η ιστορία του Μαδροχαίου Φριζή, που πέθανε ζητώντας από τους συμπολεμιστές του να πάνε μπροστά για την Ελλάδα, αποτελεί δείγμα της αφοσίωσης ομόθρησκων του στην πατρίδα…
…..Ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης Ντέιβιντ Σαλτιέλ ανέφερε ότι στον πόλεμο του 1940-41, 12.898 Εβραίοι Έλληνες εντάχτηκαν στις ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας τους. Οι απώλειές τους ανέρχονται σε 513 νεκρούς και 3.743 τραυματίες. Η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης έχει ήδη ξεκινήσει τις εργασίες ανέγερσης μνημείου προς τιμήν τους, στο χώρο του νεκροταφείου της.
Ο γιος του συνταγματάρχη, Ιάκωβος Φριζής, ήταν ιδιαίτερα συγκινημένος και υπογράμμισε ότι δεν θα ξεχάσει τη σημερινή μέρα όσο ζει, επισημαίνοντας, παράλληλα, ότι δικαιώνεται ο αγώνας των Εβραίων που πρόσφεραν τόσα στην Ελλάδα.
Περαιτέρω, επισήμανε ότι ο πατέρας του δεν πρόσφερε μόνο την πρώτη νίκη στην Ελλάδα, αλλά και τη πρώτη νίκη των συμμάχων κατά των δυνάμεων του άξονα.
Από την πλευρά του, ο εγγονός του συνταγματάρχη Μαρδοχαίος Φριζής, ανέφερε ότι η ιστορία του παππού του δίνει απάντηση στους αντισημίτες...
…….Προτομές του έχουν τοποθετηθεί έξω από το Πολεμικό Μουσείο στην γενέτειρά του Χαλκίδα καθώς και στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών»….
…….ΠΡΟΤΟΜΗ του ΜΑΡΔΟΧΑΙΟΥ ΦΡΙΖΗ στη Θεσσαλονίκη
Φόρο τιμής στον Μαρδοχαίο Φριζή, έναν από τους 12.898 Έλληνες Εβραίους που πολέμησαν στο Αλβανικό Μέτωπο, απέτισαν οι Αρχές της Θεσσαλονίκης και ο Ελληνικός Εβραϊσμός. Στις 8.6.07 έγινε η εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια προτομής του συνταγματάρχη Φριζή, που τοποθετήθηκε, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης...

Κι' εδώ αρχίζει η αποκάλυψη της αλήθειας!!!

ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ
α.μ.κ. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Τ.Θ. 19788
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 54012
ΤΜΗΜΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
http://www.hellasarmy.gr/
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ: ΜΑΡΔΟΧΑΙΟΣ ΦΡΙΖΗΣ

Σχετικά με την ιστορία του Συνταγματάρχου Μαρδοχαίου Φριζή και την δράση του στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-41 παρατηρούμε μία προσπάθεια χαλκεύσεως ή παραποιήσεως της Ιστορίας εκ μέρους κατ' αρχάς των απογόνων του μαχητού Μαρδοχαίου Φριζή και του συνόλου της εβραϊκής παροικίας ακολούθως.
Για αποκατάσταση της αλήθειας αλλά και ενημέρωση επί του θέματος σας πληροφορούμε ότι…
1…ο Μαρδοχαίος Φριζής, έπεσε υπέρ Πατρίδος την 5η Δεκεμβρίου 1940 στην Πρεμετή, μαχόμενος από την πρώτη ημέρα του πολέμου ως ΑΝΤΙσυνταγματάρχης. Μετά τον θάνατό του έλαβε τιμητικώς τον βαθμό του Συνταγματάρχου. Επομένως, αναφερόμενοι στην πολεμική δράση του Ανδρός μιλάμε πάντα για τον Αντισυνταγματάρχη Φριζή κι όχι Συνταγματάρχη.
2…ο ΠΡΩΤΟΣ πεσών μαχόμενος ανώτερος αξιωματικός ήτο ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος του 18ου Συντάγματος Πεζικού. Έπεσε την 21η Νοεμβρίου του 1940 στο Βράνεστε.
Για τις συνθήκες θανάτου του ΠΡΩΤΟΥ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού: "…το 18ον Σύνταγμα Πεζικού, ανατρέψαν κατόπιν αγώνος τας εις περιοχήν Μπαμπάν εχθρικάς αντιστάσεις, προωθήθη μέχρι του υψώματος 1211, όπερ και κατέλαβε την 18.00, εκτοπίσαν τον πεισμόνως αντισταθέντα εχθρόν, συλλαβόν 7 αξιωματικούς μετά του διοικητού του τάγματος και 50 οπλίτας αιχμαλώτους. Αι απώλειαι του Συντάγματος ανήλθον εις 2 αξιωματικούς νεκρούς εξ ών ο ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ του Συντάγματος Αντισυνταγματάρχης Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος και 2 οπλίτας νεκρούς….", ΔΙΣ σελ. 61
3…για την ιστορική μνήμη να θυμίσουμε ότι οι πρώτοι ανά βαθμό πεσόντες αξιωματικοί ήσαν…
Αντισυνταγματάρχης
Κεφαλόπουλος Χαράλαμπος του 18ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 21ή Νοεμβρίου στο Βράνεστε.
Ταγματάρχης
Μαντούβαλος Παναγιώτης του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
Λοχαγός
Αποστολίδης Θεόδωρος του 50ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 17η Νοεμβρίου στον Μόραβα
Υπολοχαγός
Διάκος Αλέξανδρος του 4ου Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στην Τσούκα.
Ανθυπολοχαγός
Βλάχος Γεώργιος ή Απόστολος του 33ού Συντάγματος Πεζικού, έπεσε την 1η Νοεμβρίου στο Βέρνικ.
4…Οι πρώτοι Ιταλοί αιχμάλωτοι - Αλπινιστές της ΤΖΟΥΛΙΑ
Διαβάζουμε από τις εκδόσεις Ιστορίας Στρατού "…Κατά την νύκτα 28ης προς 29ην Οκτωβρίου, οργανωθείσα υπό του υποτομέως (ΣΗΜ. δεξιό πλευρό αποσπάσματος Πίνδου του Σ/χου Δαβάκη) επιδρομή κατά του κατεχομένου υπό των Ιταλών χωρίου Γράμμος, είχεν ως αποτέλεσμα την σύλληψη 11 Αλπινιστών και ενός βαρέως τραυματία αξιωματικού." ΔΙΣ, σελ123.

Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ Αντισυνταγματάρχου ΜΑΡΔΟΧΑΙΟΥ ΦΡΙΖΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΑΛΠΙΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΤΖΟΥΛΙΑ
(σε κατά το δυνατόν εκλαϊκευμένη μορφή)
Η άμυνα του μετώπου Ηπείρου είχε ανατεθεί εξ ολοκλήρου στην 8η Μεραρχία. Η γραμμή αμύνης άρχιζε στα αριστερά από τα παράλια σύνορα Ελλάδος-Αλβανίας και στα δεξιά στηριζόταν στον Σμόλικα.
Η διαταγή της 23ης Σεπτεμβρίου του 1940 καθόριζε ότι η Μεραρχία απεφάσισε να παρασύρη τον αντίπαλο επί της οργανωμένης άριστα τοποθεσίας Ελαία-Καλαμά κι από εκεί με αντεπιθέσεις να τον απορρίψη πέραν των συνόρων. Το σχέδιο ώριζε ότι οι μονάδες προκαλύψεως θα εκτελούσαν μαχόμενες υποχωρητικούς ελιγμούς μέχρι την γραμμή αμύνης παρασύροντας στην υποχώρησή τους τον εχθρό. Εκεί, οι μονάδες προκαλύψεως θα περνούσαν στα μετόπισθεν σαν εφεδρείες. Τονίζουμε ότι η 8η Μεραρχία ήταν την 27η Οκτωβρίου πανέτοιμη και πλήρως επιστρατευμένη. Μάλιστα δε το 39ο Σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου είχε προεπιστρατευθή και επορεύετο προς την Ήπειρο για να ενταχθή στην 8η Μεραρχία ενώ την 28η Οκτωβρίου ήταν στο Αγρίνιο.
Για αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των πολεμικών αναγκών, το μέτωπο Ηπείρου, στην γραμμή ανασχέσεως Ελαίας-Καλαμά όπου θα εδίδοντο οι αποφασιστικές μάχες, διαιρέθηκε σε 3 τομείς και Προκάλυψη. Ο Μαρδοχαίος Φριζής ήταν διοικητής μίας εκ των μονάδων προκαλύψεως των οποίων η αποστολή περιγράφεται λεπτομερώς στην οδηγία του ΓΕΣ της 5ης Οκτωβρίου 1940. Συγκεκριμένα η οδηγία διέταξε:
"ΑΓΩΝ ΠΡΟΚΑΛΥΨΕΩΣ. Η πραγματοποιουμένη ήδη επιστράτευσις και συγκέντρωσις των μαχίμων στοιχείων της Μεραρχίας πρό της ενάρξεως των επιχειρήσεων, απαλλάσσει την προκάλυψιν ουσιώδους μεταβολής, τουτέστι της καλύψεως της συγκεντρώσεως και της παροχής του αναγκαιούντος προς τούτο χώρου. Η αποστολή συνεπώς της προκαλύψεως περιορίζεται εις το να δώση τον απαιτούμενον χρόνον συναγερμού και καταλήψεως της τοποθεσίας αντιστάσεως και εις το να κερδίση τον δυνατόν χρόνον δια της επιβραδύνσεως του αντιπάλου άνευ όμως φθοράς των μέσων της. Το τελευταίον τούτον είναι ουσιώδες….", Αρχείον ΔΙΣ Φ. 760/ΙΑ/2.
Ο ρόλος των μονάδων σαν του Φριζή ήταν λοιπόν υποχωρητικός και αρκετά επιτυχής διότι γενικά η προκάλυψη σε όλο το μέτωπο, όπου επετέθησαν οι Μεραρχίες Φερράρα και Κενταύρων, κράτησε 2 ημέρες και έφερε τους Ιταλούς στις οχυρωμένες θέσεις Ελαίας-Καλαμά σύμφωνα με το σχέδιο. Σχετικά με τις φθορές πρέπει να αναφέρουμε την εκδήλωση πανικού κατόπιν σφοδρού κανονιοβολισμού, την 29η Οκτωβρίου, σε διμοιρία του 2ου Τάγματος του 42ου Συντάγματος Ευζώνων, το οποίο ανήκε στον τομέα του Μαρδοχαίου Φριζή, με αποτέλεσμα να συλληφθούν από τους Ιταλούς οι πρώτοι 70 Έλληνες Εύζωνοι αιχμάλωτοι. Την κατάρρευση έσωσε ο διοικητής του τομέως Καλαμά, Συνταγματάρχης Γιατζής, ο οποίος με αντεπίθεση αναπροώθησε τους Ευζώνους στις θέσεις τους. Το ίδιο βράδυ οι μονάδες προκαλύψεως Φριζή και Παπαδημητρίου περνούν στις θέσεις άμυνας και εφεδρείας για ανασυγκρότηση.
Ενώ όλα εξελίσσοντο βάσει των σχεδίων στην 8η Μεραρχία έως την 30ή Οκτωβρίου, στον Τομέα Πίνδου του Δαβάκη, δηλαδή δεξιά της 8ης Μεραρχίας, εδημιουργήθη σοβαρή κατάστασις. Οι 1.800 άνδρες του Δαβάκη αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν υπό την πίεση των 11.000 ανδρών της ΤΖΟΥΛΙΑ. Η ΤΖΟΥΛΙΑ επετέθη με δύο έμβολα γύρω από τον Σμόλικα. Από την ΒΑ πλευρά επετέθη με το 75% των δυνάμεών της (ΒΟΡΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ) ενώ το υπόλοιπο (ΝΟΤΙΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ) επετέθη ΝΑ του Σμόλικα.
Η δράσις του ΝΟΤΙΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ της ΤΖΟΥΛΙΑ εάν επετύγχανε θα απέκοπτε τον στρατό Ηπείρου με κίνδυνο κυκλώσεως της 8ης Μεραρχίας. Για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος, ο Κατσιμήτρος διατάζει, την 31η Οκτωβρίου το βράδυ, τον Υποτομέα Αώου (Τάγμα Προκαλύψεως Κονίτσης) να συμπτυχθή νοτίως του Αώου βόρεια από το Βρυσοχώρι και να συνδεθή με το Απόσπασμα Μετσόβου το οποίο από τώρα ανήκει στην 8η Μεραρχία. Έτσι, την 31η Οκτωβρίου το βράδυ, ο Υποτομέας Αώου και το Απόσπασμα Μετσόβου μαζί, αποτέλεσαν το Απόσπασμα Αώου του οποίου διοικητής ετέθη ο Αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής με στόχο την παρεμπόδιση του ΝΟΤΙΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ της ΤΖΟΥΛΙΑ να κυκλώση την 8η Μεραρχία περνώντας τον Αώο.
Τα γεγονότα των επομένων ημερών συνοπτικά είναι:
Στις 2 Νοεμβρίου, μία φορά το πρωί και μία στις 11.00 το βράδυ, οι Αλπινιστές του ΝΟΤΙΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ που κατείχον το Παλαιοσέλιον και Πάδες προσπάθησαν να διαβούν τον Αώο αλλά απέτυχαν.
Στις 3 Νοεμβρίου επανέλαβαν την προσπάθεια διαβάσεως του Αώου και μερικά τμήματα το πέτυχαν αλλά οι Έλληνες, με σφοδρή αντεπίθεση τους απώθησαν... Ο Αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής διατάζεται να "επιδείξη άκραν δραστηριότηταν κατά του πλευρού και των νότων του διεισδύσαντος εις την κοιλάδα του Αώου εχθρού και να επιτηρή τας εις το δεξιόν πλευρόν της Μεραρχίας αγούσας οδεύσεις". Αρχείον ΔΙΣ/Φ. 692/Α/Ι. Σελ. 28. H I Μεραρχία ανακατέλαβε την Σαμαρίνα.
Στις 4 Νοεμβρίου το Απόσπασμα Αώου δεν είχε δράση ενώ στην Πίνδο, την Γραμπάλα, το Καλπάκι, τον Καλαμά κλπ εμαίνετο ο πόλεμος και διεξάγοντο σφοδρότατες μάχες. Το απόγευμα, συνδέθηκε το Απόσπασμα Αώου με τα πρώτα τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού (Ουλαμός της Ι Επιλαρχίας του 3ου Συνάγματος Ιππικού έφθασε στο Βρυσοχώρι) η οποία είχε αρχίσει να προωθείται στο μέτωπο. Η εμπλοκή στον πόλεμο της Μεραρχίας Ιππικού και της Ι Μεραρχίας Πεζικού ήσαν η χαριστική βολή στην ΤΖΟΥΛΙΑ της οποίας ο κύριος όγκος με το Βόρειο Συγκρότημα είχε καταλάβει την Σαμαρίνα και μέσω Διστράτου κάποια τμήματα έφθασαν ως την Βωβούσα. Την ίδια μέρα οι επερχόμενες δυνάμεις της Μεραρχίας Ιππικού μέ το 2ο Τάγμα του 4ου Συντάγματος και με τον 3ο Λόχο του 51ου Συντάγματος ανέτρεψαν τις δυνάμεις αλπινιστών και ανακατέλαβαν την Βωβούσα όπου βρήκαν 36 νεκρούς αλπινιστές. 6 χιλιόμετρα βόρεια της Βωβούσας έλαβε θέση Τάγμα Αλπινιστών ενώ η Διοίκηση της ΤΖΟΥΛΙΑ ήταν λίγο πιό πάνω στο Δίστρατο.
Εν τω μεταξύ, ο βόρειος υποτομέας Πίνδου, συνέλαβε στο Κάντζικο 85 αιχμαλώτους Αλπινιστές.
ΣΤΙΣ 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ το Απόσπασμα Αώου δεν είχε δράση ενώ το Ιταλικό Αρχηγείο του Αρχιστρατήγου Πράσκα ανακοινώνει επισήμως τις ιταλικές απώλειες. νεκροί 371, τραυματίες 1199, αγνοούμενοι 658. Ο Ελληνικός Στρατός είχε συλλάβει ως τώρα εκατοντάδες Ιταλούς αιχμαλώτους.
Η Μεραρχία Ιππικού αγωνίζεται σκληρά στο Δίστρατο εναντίον των Αλπινιστών.
Η 1η Μεραρχία εσχημάτισε την εντύπωση ότι η εφεδρική Μεραρχία Μπάρι σπεύδει για βοήθεια της ΤΖΟΥΛΙΑ και επισπεύδει τις κινήσεις και προωθήσεις πολλών μονάδων γύρω απ' τον Σμόλικα. Το Απόσπασμα Φριζή διατάζεται να διαβή τον Αώο και να μεταβή στο χωριό Ελεύθερο.
Στις 6 Νοεμβρίου η Ι ΜΕΡΑΡΧΙΑ ανακοινώνει ότι οι συλληφθέντες από την Μεραρχία Αλπινιστές αιχμάλωτοι είναι 7 αξιωματικοί, 5 υπαξιωματικοί και 293 οπλίτες.
Σκληρές μάχες δίνει η Μεραρχία Ιππικού εναντίον των Αλπινιστών. Οι Ιταλοί μάχονται απεγνωσμένα ώστε να μην κυκλωθούν. Η ΤΖΟΥΛΙΑ αναγκάζεται να συμπτύξη τα δύο συγκροτήματά της σε μία δύναμη με μέτωπο στο Πάδες.
Το Απόσπασμα Μαρδοχαίου Φριζή τίθεται υπό τις διαταγές της Μεραρχίας Ιππικού
Στις 7 Νοεμβρίου, οι σκληρές μάχες συνεχίζονται με τους Έλληνες να ενισχύονται συνεχώς και τους Αλπινιστές να αδυνατίζουν αλλά να μάχονται γενναία. Το Απόσπασμα Φριζή καταλαμβάνει την περιοχή νότια από το Παλαιοσέλιον.
Η Ι Μεραρχία με το Απόσπασμα Κετσέα κατέλαβε την διάβαση Κλέφτης και συνέλαβε 70 Αλπινιστές αιχμαλώτους. Η Μεραρχία προωθεί την ΙΧ και Χ Ομάδες Αναγνωρίσεως, το 1ο Τάγμα του 2ου Συντάγματος και το 1ο Τάγμα του 4ου Συντάγματος εις Πεκλάρι για κύκλωση της ΤΖΟΥΛΙΑ.
Το Γενικό Στρατηγείο διατάζει έντονα το Β' Σώμα Στρατού να ξεμπερδεύει με την Τζούλια. Έτσι, ο διοικητής του Β' Σώματος Στρατού, Υποστράτηγος Β. ΒΡΑΧΝΟΣ εκδίδει ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (Αρ. 148, Αρχείον ΔΙΣ Φ. 681α/Α/83) για την επομένη ημέρα (8η Νοεμβρίου 1940) προς την Μεραρχία Ιππικού της οποίας η αποστολή θα είναι "η μεραρχία καλυπτομένη εκ των κατευθύνσεων Δίστρατον-Παλαιοσέλιον-Σαμαρίνας θα ολοκληρώση την κατάληψιν του συγκροτήματος Κλέφτη και θα προσπαθήση δια ταχυκινήτων μέσων Ιππικού να καταλάβη την διάβασιν Πεκλάρι ίνα εμποδίση και αιχμαλωτίση τα δια της διαβάσεως ταύτης διαρρέοντα εχθρικά τμήματα". Διατάζεται δηλαδή η περικύκλωσις της ΤΖΟΥΛΙΑ
Στις 8 Νοεμβρίου κατελήφθη από τμήματα της Ταξιαρχίας Ιππικού το Δίστρατο. Οι διαταγές για συντριβή της ΤΖΟΥΛΙΑ είναι πιεστικές.
Στις 9 Νοεμβρίου οι Αλπινιστές του 9ου Συντάγματος πολεμούν το βράδυ με απελπισία χωρίς εφοδιασμό για 4 ημέρες, ώστε να ανοίξουν την διάβαση Κλέφτης και να διαφύγουν αλλά δεν το πετυχαίνουν. Το 4ο Σύνταγμα με πυροβολικό προωθείται προς Πάδες. Η Μεραρχία Ιππικού θεωρείται υπεύθυνη της καθυστερήσεως εκκαθαρίσεως της κοιλάδος του Αώου. Αρχείον ΔΙΣ Φ. 715/Α/4. Σελ. 29
Στις 10 Νοεμβρίου Στην διάβαση Κλέφτης οι Αλπινιστές του 9ου Συντάγματος απελπισμένοι και εξουθενωμένοι παραιτήθηκαν του αγώνος κι σκορπίστηκαν προς Νότον αφού εγκατέλειψαν κάθε είδους πολεμικό υλικό, νεκρούς και την σημαία του 3ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος Αλπινιστών. Η Χ Ομάδα Αναγνωρίσεως κατεδίωξε τα απομεινάρια του 1ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος όπου έπεσε μαχόμενος ο διοικητής του 9ου Συντάγματος της Τζούλια. Δεκάδες Αλπινιστές σκόρπιοι πεινασμένοι παρεδίδοντο όλη μέρα σε τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού. Το Απόσπασμα Σπηλιωτοπούλου συνέλαβε 60 αιχμαλώτους. Ο Μαρδοχαίος Φριζής, υλοποιώντας κατά κάποιον τρόπο την διαταγή του Β' Σ.Σ. της 7ης Νοεμβρίου για περικύκλωση της ΤΖΟΥΛΙΑ, διέταξε μία Ημιλαρχία της 1ης Επιλαρχίας του 3ου Συντάγματος Ιππικού να καταδιώξη τα πεινασμένα απομεινάρια του 8ου Συντάγματος της ΤΖΟΥΛΙΑ προς Κόνιτσα ενώ ο 2ος Λόχος του Τάγματος Κονίτσης θα τους περίμενε στο ύψωμα Σουσνίτσα κοντά στο χωριό Ελεύθερο. Οι Αλπινιστές αιφνιδιάστηκαν από την ενέδρα και είχαν 300 νεκρούς. 700 αλπινιστές από το 8ο Σύνταγμα παρεδόθησαν. Οι υπόλοιποι Αλπινιστές που ξέφυγαν, περίπου 7.500 άνδρες πέρασαν στην Κόνιτσα κι από εκεί, μαχόμενοι και με μεγάλες απώλειες, για ανασυγκρότηση στην Πρεμετή όπου στις 15 Νοεμβρίου ήσαν πάλι ετοιμοπόλεμοι υπό τον Στρατηγό Νάσσι.
Τα περί διαλύσεως της ΤΖΟΥΛΙΑ είναι παραμύθια. Πρόκειται ασφαλώς για μεγάλη νίκη από την οποία το μόνο που δεν έλλειψε ήταν οι ΗΡΩΕΣ-επώνυμοι και ανώνυμοι.
Προς τι η καπηλεία;

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τίποτε δεν έχει εκθέσει περισσότερο σε κίνδυνο και δεν έχει προκαλέσει μεγαλύτερο όλεθρο απ' ότι η αλλοίωση των ψυχοπνευματικών σταθερών του ανθρώπου μέσω της προπαγάνδας.
Στρέφεται πανίσχυρη εναντίον της λογικής, της κρίσεως, τη αλήθειας, της πραγματικότητος, της θελήσεως, των συμφερόντων, της ελευθερίας, των αξιών, του βίου, των ιερών και οσίων του ανθρώπου και αυτός "δρα" όχι μόνο αδιαμαρτύρητα αλλά και ενθέρμως εναντίον του εαυτού του.
Το άκρον άωτον της αρνητικής δυναμικής που καθιστά το άτομο αυτενάντιο.
Η ιστορία της Ανθρωπότητος, δομημένη κυρίως με μεθόδους προπαγάνδας, αποτελεί σαν παροντική δομή έκτρωμα έτοιμο να αυτεκραγή και με διαρκείς επαπειλουμένους κινδύνους για την εν γένει απανθρωπότητα.
Οι προπαγανδιστές(Σιωνισμός) θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως οι κύριοι υπεύθυνοι αυτής της καταστάσεως απ' όπου κι άν προέρχονται και φυσικά ως μεγαλύτεροι εγκληματίες της αρμονικής εξελίξεως της ανθρωπότητος. Αυτό δεν απαλλάσσει τους νωθρόνοες από την ανάλογη ευθύνη αδιαφόρως αν αποτελούν θύματα αυτόβουλα.
Οι διαστάσεις της προπαγάνδας, ως γνωστόν, ποικίλουν όσον αφορά τον "χώρο" ή τον χρόνο. Αν για κάθε άνθρωπο υπάρχουν ορισμένες δικαιολογίες γι' αυτή την συμπεριφορά, για τον Έλληνα υπάρχουν ελαχιστότατες ή μάλλον μηδενικές. Γνωστό γιατί….
Όμως, ιδού ο νεοέλλην! ο το πάλαι ποτέ αυτομέδων, σήμερα…αυτοζήμιος, αυτοασεβής, αυτόδετος, αυτοθήρευτος, αυτοκατάθετος, αυτοκατήγορος, αυτοκτόνος, αυτοπαράχρηστος, αυτοστόνος, αυτότυπος, αυτόφθονος, απαθής και ηττοπαθής……..

…..Άρα το ψέμα των εβραίων πάει σύννεφο. Ο «πατέρας» της νίκης ήταν ο Κατσιμήτρος, τον οποίο οι εβραίοι τον αγνοούν εντελώς. Η προπαγάνδα δουλεύει άριστα και σε λίγα χρόνια στα σχολεία θα διδάσκεται ότι αυτός που κατατρόπωσε τους Ιταλούς, ήταν ο Φριζής.
Ο Φριζής ήταν -κατά τη γνώμη μου- ένας πανέξυπνος και ικανότατος αξιωματικός, ο οποίος εκτέλεσε επακριβώς τις διαταγές που του ανατέθηκαν. Κατά πάσα πιθανότητα (δεν έχω διαβάσει κάτι διαφορετικό, αλλά η προπαγάνδα των συμπατριωτών του με κάνει κάπως επιφυλακτικό) βρήκε ηρωικό θάνατο και αν είναι έτσι τα πράγματα, ήταν ήρωας. Αλλά δεν ήταν ο μόνος. Υπάρχουν άλλοι 784 Αξιωματικοί που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδας, αλλά δυστυχώς το Ελληνικό κράτος θέλει να ξέρουμε μόνο αυτόν που στο κάτω- κάτω πολέμησε μόνο υπέρ πατρίδος. Αγνοούνται Ανώτατοι Αξιωματικοί που αυτοκτόνησαν γιατί δεν ήθελαν να παραδοθούν, αγνοούνται Ανώτεροι αξιωματικοί που τους βρήκε ο θάνατος ενώ οι ίδιοι χειριζόντουσαν πολυβόλα, αγνοούνται εκατοντάδες άλλοι αξιωματικοί που είχαν παρόμοια δράση με του Φριζή και σκοτώθηκαν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Όλοι ήταν ήρωες, αλλά το κράτος επειδή θέλει να υπηρετήσει τα «αφεντικά» του, ξεχωρίζει μόνο τον εβραίο. Γιατί;
Στο διαδίκτυο αν πληκτρολογήσεις το όνομα Φριζής σου παρατίθενται 700 θέματα και σε όλες τις επικεφαλίδες διαβάζεις «ο πρώτος Έλληνας αξιωματικός που σκοτώθηκε κλπ». Αν διαβάσεις τα κείμενα τα περισσότερα αναφέρουν ότι είναι ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός νεκρός. Βεβαίως αυτός που δεν διαβάζει με λεπτομέρεια, του μένει η εντύπωση-διαβάζοντας μόνο τις επικεφαλίδες- ότι ο πρώτος αξιωματικός που σκοτώθηκε στο πόλεμο ήταν εβραίος. Βεβαίως λένε ψέματα διότι όπως διαβάσαμε παραπάνω, τον πρόλαβε άλλος.
Όπως και άθλιο ψέμα είναι ότι ο βασιλιάς και ο Μεταξάς τον προήγαγαν έπ’ ανδραγαθία όταν βρισκόταν στη ζωή. Η προαγωγή του βεβαίως ήρθε μετά το θάνατό του όπως γίνεται με όλους τους πεσόντες σε περίοδο πολέμου, Αξιωματικούς και Οπλίτες.
Μια ερώτηση έχω να κάνω στους διαστρεβλωτές της Ιστορίας, εβραίους:
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΦΡΙΖΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ;
Γιατί δεν το αναφέρετε σε κανένα site σας και αφήνετε μόνο να αιωρείται το πόσο ήρωας ήταν ο Φριζής; Εσείς δε μας λέτε ότι πολέμησαν 343 αξιωματικοί; Που είναι; Τόσο κομανταράδες ήταν, ή τόσο τυχεροί για να μη σκοτωθεί άλλος; Μήπως δεν ήταν στο μέτωπο αλλά στα μετόπισθεν; Για ένα αξιωματικό νεκρό, κάνετε δηλώσεις του τύπου «η απάντηση μας στους αντισημίτες». Μα είναι δυνατόν; Λες και έδωσαν το αίμα τους για τη πατρίδα καμιά μεραρχία. Ρε δε ντρέπεστε λίγο….Πλαστογράφοι………..
(ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΚΑΝΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΦΡΙΖΗ;).ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΧΕΤΙΚΟ....
.....Ολόκληρο C-130 για τον Φριζή. Προσπάθησα να βρω κάποια πληροφορία σχετικά με τον αριθμό των τεράστιων αεροσκαφών που διατέθηκαν για να μεταφερθούν οστά άλλων πεσόντων το 1940, αλλά δε βρήκα πουθενά.
Γιατί ρε κράτος για έναν αξιωματικό εβραϊκής καταγωγής, διαθέτεις ολόκληρο «θηρίο» για να μεταφέρεις το οστά του και στους υπόλοιπους νεκρούς, τίποτα. Αυτός μήπως ήταν απ’ το Κολωνάκι ή ήταν πρώσος αριστοκράτης; Οι υπόλοιποι 15.556 νεκροί ;;;
Ούτε τα οστά τους δεν έχεις μαζέψει ακόμα να τα τοποθετήσεις σε ένα νεκροταφείο. Αν βρεθούν τα οστά ενός Έλληνα Αξιωματικού σήμερα, θα τα μεταφέρουν με αεροπλάνο ή θα διατεθεί μπάντα και άγημα ; Όχι βέβαια. Αν όμως το 50% των πεσόντων ήταν εβραίοι, μάλλον θα το είχες κάνει, ε!!!
Δε κατάλαβα, αυτός κέρδισε το πόλεμο και του κάνεις τέτοιες τιμές; Νομάρχες, πρέσβεις, πρόεδροι, όλοι εκεί, να δώσουν το παρόν και παράλληλα να γλύψουν τους εβραίους…Ρε!!! Δε ντρέπεστε λίγο ρε!!!

Έκδοση της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, «Αγώνες και νεκροί του Ελληνικού Στρατού 1940-1945» και νομίζω ότι όλες οι εκδόσεις που προέρχονται από αυτήν την υπηρεσία, είναι κάτι παραπάνω από αξιόπιστες. Το συγκεκριμένο βιβλίο στη κυριολεξία, το έχω «ξεψαχνίσει». Θα σας ενημερώσω για τα πραγματικά νούμερα που δίνει ο Στρατός κι όχι τις ανακρίβειες που δίνουν οι εβραίοι.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, έπεσαν «υπέρ πίστεως και πατρίδος», 15.556 ένστολοι άνδρες και μία γυναίκα. Ανάμεσα στους νεκρούς και εξαφανισμένους, περιλαμβάνονται 70 Μουσουλμάνοι από τη Δυτική Θράκη, 21 Αρμενικής καταγωγής, 7 Μουσουλμάνοι από την Ήπειρο (Τσάμηδες), πολλοί καθολικοί από τις Κυκλάδες και αρκετοί «Σλαβομακεδόνες». Οι εβραίοι που «πολέμησαν» δεν ξέρω πόσοι είναι(δεν πιστεύω τα νούμερα που δίνουν για 12.898 που πολέμησαν, γιατί αν το πάρουμε αναλογικά δεν μπορεί η Ελλάδα του 1940 των 7.344.860 κατοίκων να επιστράτευσε περίπου 300.000 και οι 70.000 εβραίοι-τόσους δίνει ο Κοέν στην ιστοσελίδα του- να μάζεψαν 13.000-φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία δεν πολέμησε, επιστρατεύτηκαν θέλει να πει), αλλά οι νεκροί τους είναι οι εξής:
Νεκροί
Αξιωματικοί 1
Ανθυπασπιστές 1
Έφεδροι Ανθυπασπιστές 1
Λοχίες 2
Δεκανείς 10
Υποδεκανείς 2
Στρατιώτες 176

Καταγόμενοι από τη Θεσσαλονίκη 166, από τα Ιωάννινα 5, από τη Κέρκυρα 3, από τη Βέροια 3, από τη Λάρισα 3, από τη Ξάνθη 1, από τις Σέρρες 1, από τη Φλώρινα 3, από την Άρτα 1, από το Βόλο 1, από τη Κομοτηνή 1, από τη Καβάλα 1, από τα Τρίκαλα 1, από τη Ζάκυνθο 1 , από τη Χαλκίδα 1 και 1 που δεν αναγράφεται ο τόπος καταγωγής τους.
Σύμφωνα με την περιγραφή του θανάτου των παραπάνω, οι 6 σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια κάποιας μάχης, οι 47 σε νοσοκομείο, οι 20 από το κρύο, 5 από αεροπορικές επιδρομές, 15 σε χειρουργεία, 1 από πολεμικά τραύματα, 2 σε αιχμαλωσία, 2 από εξάντληση, 2 πέθαναν ενώ 93 αναγράφεται ότι φονεύθηκαν και μάλλον εννοείται σε μάχη. Από τους παραπάνω μόνο 1 σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης, 2 κατά την εισβολή των Γερμανών τον Απρίλιο του ’41 και οι υπόλοιποι 189 στην Πίνδο.
Εξαφανισμένοι
Δεκανείς 3
Στρατιώτες 19
Καταγόμενοι από τη Θεσσαλονίκη 19, από τα Ιωάννινα 1, από τη Κέρκυρα 1 και 1 που δεν αναγράφεται ο τόπος καταγωγής του.
Σύνολο νεκρών και εξαφανισμένων 193 + 22= 215….(Επίσης βρήκα 3 με Ποντιακά επίθετα που τα ονόματα και τα πατρώνυμά τους είναι του τύπου Ιωσήφ, Αβραάμ κλπ αλλά δεν ξέρω αν είναι εβραίοι).
Τα παραπάνω στοιχεία τα παραθέτω με κάθε επιφύλαξη, διότι μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι εβραίοι που άλλαξαν τα ονόματά τους σε Γιώργο, Γιάννη, Μήτσο κλπ..
Τώρα που βρήκαν 513 νεκρούς οι εβραίοι, δεν ξέρω. Ας πάρουν τα επίσημα στοιχεία του Στρατού κι ας μας πουν ποιους «βάφτισαν» νεκρούς….Άλλο ψέμα…
Τέλος πάντων. Όλοι οι παραπάνω για μένα θεωρούνται ήρωες, γιατί τους ντύσανε Έλληνες και τους είπαν να πολεμήσουν γι αυτήν(Πάλι με επιφύλαξη, νομίζω ότι μόνο δύο Συντάγματα το 50ο και το 67ο που απαρτιζόταν από εβραίους, χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις, ενώ οι υπόλοιποι σε βοηθητικές υπηρεσίες, λόγω της κακής φήμης που είχαν). Μόνο και μόνο που παρουσιάστηκαν και επιστρατεύτηκαν, τους αξίζουν συγχαρητήρια(βέβαια η μη παρουσίασή τους, σήμαινε θάνατος-αυτό ίσχυε βεβαίως και για τους υπολοίπους). Δεν έχει καμία σημασία αν σκοτώθηκαν ηρωικά ή από αρρώστιες ή άλλους λόγους. Στην ουσία σκοτώθηκαν για την Ελλάδα. Μπράβο σ’ όλα αυτά τα 20χρονα, 30χρονα παιδιά κλπ Έλληνες, Κύπριους, Αρμένηδες, Μουσουλμάνους, εβραίους, Τσάμηδες, που πέθαναν ή ακρωτηριάστηκαν για την Ελλάδα. Αλλά να τιμούνται όλοι το ίδιο. Οι εβραίοι έχουν ξεκινήσει την επιχείρηση «διαστρέβλωση της ιστορίας του ’40» με σκοπό τους τον παραμερισμό των αλλοθρήσκων τους και την «ραμποποίηση» των δικών τους. Αυτό δείχνουν οι ενέργειές τους.
Το Ελληνικό κράτος έχει κατασκευάσει σε όλη την χώρα διάφορα μνημεία για να τιμήσει όλους αυτούς που πολέμησαν για τη πατρίδα τους και ειδικότερα αυτούς που θυσιάστηκαν γι αυτήν. Παντού αναγράφονται οι όροι πεσόντες, στους ήρωες, στους συμμετέχοντες κλπ. Πουθενά δεν αναγράφεται στους Χριστιανούς Ορθόδοξους, στους καθολικούς, στους Αρμένιους. Το κράτος δε ξεχώρισε κανένα, γιατί όλοι πολέμησαν για ένα σκοπό: Για την Ελλάδα. Οι εβραίοι κατασκεύασαν μνημεία τιμώντας μόνο τους εβραίους πεσόντες. Εάν αυτό δεν λέγεται ρατσισμός, τότε τι είναι ρατσισμός. Δε μου λέτε κύριοι. Εκεί που φτιάξατε τα μνημεία σας, αν κατασκευαστούν δίπλα στα δικά σας άλλα μνημεία που θα αναγράφουν: «Στους Έλληνες χριστιανούς ήρωες που έπεσαν υπέρ πατρίδος το 1940» τι θα πείτε; Θα μου πείτε ποιος θα τολμήσει. Την ίδια μέρα θα πέσει η κυβέρνηση, θα μας βγάλουν απ’ την Ευρωπαική Ένωση, απ΄το ΝΑΤΟ και γενικά από παντού γιατί μόνο ρατσιστές κάνουν τέτοιες πράξεις. Το CNN το BBC θα δείχνουν το μνημείο και θα μας φτύνουν όλοι οι ξένοι γιατί προσβάλαμε τους εβραίους μας. Τι θα πουν οι φίλοι μας οι εβραίοι αν η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία κατασκευάσει ένα μνημείο που να αναγράφεται «στους χριστιανούς πεσόντες του ’40 γιατί οι εβραίοι έκαναν δικό τους μνημείο»;
Ο Νομός Θεσσαλονίκης εκτός από τους εβραίους πεσόντες, είχε 40 Αξιωματικούς και περίπου 400 Οπλίτες νεκρούς. Ο Ψωμιάδης και ο Παπαγεωργόπουλος που ήταν πρώτες μούρες στις εκδηλώσεις για το Φριζή (όπως είπαμε για γλείψιμο στ’ αφεντικά τους) με τη παρουσία τους και τη ζωηράδα τους, μας έδειξαν ότι εγκρίνουν το διαχωρισμό των πεσόντων, ανάλογα με το θρήσκευμά τους. Τους ρωτώ λοιπόν: «Κύριοι γι’ αυτούς τους νεκρούς χριστιανούς τι κάνετε; Πόσο τους τιμήσατε εσείς προσωπικά; Μπορεί να τιμήσατε γενικά τους πεσόντες, αλλά για τους χριστιανούς τι κάνετε; Γιατί δε φτιάχνετε ένα μνημείο που να αναγράφει: «Στους πεσόντες του 1940 πλην εβραίων» ή «Στους Χριστιανούς πεσόντες του 1940»; Τι φοβάστε; Μα βέβαια φοβάστε την απόλυσή σας από τη καρέκλα σας. Εσείς κύριε Παπαγεωργόπουλε δε προτείνατε τη κατασκευή και τη τοποθέτηση της προτομής του Φριζή στη Θεσσαλονίκη; Για τους υπόλοιπους 40 Αξιωματικούς που καταγόταν από τη πόλη σας και που και αυτοί έδωσαν τη ζωή τους για τη πατρίδα τους-όπως κι ο Φριζής- τι γίνεται; Στα παπάρια σου έτσι. Πόσες προτομές έχεις φτιάξει και πολλούς δρόμους τους έχεις μετονομάσει με τα ονόματά τους. Κανένα. Αλλά τι λέω! Αυτοί δεν σου δίνουν εξουσία και λεφτά. Μόνο με τους εβραίους ασχολείσαι, οι άλλοι είναι μούλοι έτσι; Ρε δε ντρέπεστε λίγο , ξεδιάντροποι….Όλοι σας εβραιόδουλοι…
Και να κλείσω με δυο ερωτήσεις που απευθύνω στο γιό του Φριζή:
Αν-υποθετικά- υπήρχε το 1940 κράτος του Ισραήλ και –πάλι υποθετικά- γινόταν πόλεμος μεταξύ της πατρίδας σου (όπως λες) Ελλάδας και του Ισραήλ. Τότε θα ήθελα να μου απαντήσεις στο εξής απλό ερώτημα: « Ο πατέρας σου με ποια χώρα θα συντασσόταν»;
Αν –υποθετικά- σήμερα γινόταν πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, εσύ και τα παιδιά σου και όλοι οι όμοιοι σου, με ποια χώρα θα πολεμούσατε»;
Μη κουράζεσαι...
ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΒΕΒΑΙΑ!

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_5026.html

Τα φρικαλέα εγκλήματα των Εβραίων κατά του Ελληνισμού ΜΕΡΟΣ Β

Όλα αυτά τα αποτρόπαια εγκλήματα οι εβραίοι και σήμερα τα υιοθετούν και λένε ότι καλά κάνανε. Το Κεντρικό Ισραηλινό Συμβούλιο, εδώ στην Ελλάδα που δείχνει υπέρμετρη ευαισθησία όταν κανείς κατηγορήση τους εβραίους, στις περιπτώσεις των Ιουδαϊκών εγκλημάτων κατά των Ελλήνων σιωπά. Η σιωπή του ερμηνεύεται ως ενοχή, αλλά και ως αποδοχή. Αν δεν είναι έτσι ας καταδι­κάσουν τις αιμοσταγείς πράξεις των ομοεθνών και ομο­θρήσκων τους.
Κάποτε οι εβραίοι θα καταλάβουν ότι δεν μπορούν επ' άπειρον να εκμεταλλεύωνται την καλωσύνη του Ελληνι­κού λαού.








Ο Νίκων ο Μετανοείτε είναι ο πολιούχος Άγιος της Σπάρτης του οποίου η εκκλησία εορτάζει την μνήμην στις 26 Νοεμβρίου. Ο Άγιος αυτός, είχε αντιληφθή τι σημαί­νει εβραίος και
«διεξήγαγεν εν Σπάρτη αγώνας κατά των εκεί εγκατεστημένων Ιουδαίων, ους και κατώρθωσεν εν τέλει να εκδιώξη» (ενθ. ανωτ. τόμος 14ος, σελ. 457, λ. «Νίκων»).
Ο Μέγας Αθανάσιος στην εργασία του «Λό­γος περί της ενανθρωπίσεως του Λόγου» καταπολεμεί τους εβραίους, τους οποίους κατηγόρησε «επίσης ότι για να προσβάλουν την χριστιανικήν θρησκείαν μετέβαιναν εις εκκλησίας και «εγυμνούντο εις τα άγια βαπτιστήρια Ιουδαίοι».
Ο μάρτυς Ιουστίνος, του οποίου η μνήμη εορτάζεται την 1ην Ιουνίου (απεκεφαλίσθη την 1 Ιουνίου 187) εσπούδασε Αρχαιοελληνική φιλοσοφία και εδίδασκε ότι ο Σωκράτης και ο Ηράκλειτος ενεβάθυναν πλή­ρως εις το πνεύμα του Χριστιανισμού». Και αυτός έγραψε εναντίον του Ιουδαϊσμού. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεννάδιος Β', ο πρώτος μετά την άλωσιν Πατριάρ­χης, ένθερμος οπαδός της Αριστοτελικής φιλοσοφίας έ­γραψε πολλά φιλοσοφικά έργα, (τόμος 160, 161 της «Ελ­ληνικής Πατρολογίας» εις Migne) τα οποία δεν κυκλοφο­ρούν στην Ελλάδα. Και αυτός πολέμησε τους εβραίους όχι με ένα, αλλά με αρκετά βιβλία. Ο Γεννάδιος Β' εγνώριζε άριστα τον υπονομευτικό ρόλο των Ιουδαίων εις βά­ρος της Αυτοκρατορίας μας, ιδίως μετά την διάσκεψιν της Φλωρεντίας, όπου επεβλήθη στον τραγικό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνον τον Παλαιολόγον η ένωσις των εκκλη­σιών.
Προς περαιτέρω αποκάλυψη, αν και δεν χρειάζεται, της εβραϊκής συμπεριφοράς κατά την Τουρκοκρατία, επικαλούμαι τις διαπιστώσεις του Μητροπολίτου Κορίνθου Παντελεήμονος, ο οποίος στο βιβλίο του «Εβραίοι και Χριστιανοί» (έκδ. «Πνοή» Κόρινθος 1980, σελ. 26) σημειώνει:

«Οι Εβραίοι συκοφαντούσαν αλύπητα και συνεχώς τους Χριστιανούς στους Τούρκους, έπαιρναν μέρος στους βασανισμούς των Χριστιανών από τους Τούρκους, αποτελείωναν τους Χριστιανούς νεομάρτυρες και εθνομάρτυρες και προέβησαν σε εξευτελισμούς, γενικά των νεκρών σωμάτων τους. Ενδεικτικά μέσα στα πολλά αυτά γεγονότα αναφέρω τις πασίγνωστες πράξεις τους που έκαναν για το μαρτύριο και κατά το μαρτύριο τον Κοσμά του Αιτωλού και για το μαρ­τύριο και κατά το μαρτύριο του Εθνομάρτυρα Πα­τριάρχη Γρηγορίου Ε'.
Στην Επανάσταση του 1821, όπως λέγουν τα κεί­μενα και οι πηγές, αποδεικνύεται ότι ήσαν υπέρ των Τούρκων, κατά των επαναστατημένων Ελλήνων και τους πρόδιναν όσο μπορούσαν περισσότερο στους Τούρκους, τους υπόσκαπταν δε με κάθε μέσο όπου και όπως τους δινόταν η ευκαιρία».

Τα ανωτέρω δεν τα λέγει κάποιος αντιεβραίος, αλλά έ­νας εν ενεργεία Μητροπολίτης, που φυσικά δεν μπορεί να τον «κατηγορήση» κανείς για ναζισμό, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι εβραίοι εναντίον όσων τους καταγγέλουν.
Ήθελα να ήξερα, όμως, γιατί αυτές τις αλήθειες τις κρύβουν στην σχολική εκπαίδευση; Δεν απαιτείται να εί­ναι κανείς ευφυής, για να καταλάβη ποιοι φροντίζουνε να απαλειφθούν τα ιστορικά γεγονότα και έτσι τα Ελληνόπουλα να μη μαθαίνουν την αλήθεια. Κάποτε όμως γι' αυ­τή την εκπαιδευτική αποπληροφόρηση θα ζητηθούν ευθύνες, από τους εβραιόπληκτους συγγραφείς των σχολικών βιβλίων. Κάποιοι θα πληρώσουν ακριβά την εβραιοδουλεία τους.
Αν πάρετε το ογκώδες σύγγραμμα «Συναξαριστής Νεομαρτύρων» (1400-1900 μ.Χ.) της εκδόσεως «Ορθοδόξου Κυψέλης» (Θεσ/νίκη 1984) θα δήτε πόσοι Άγιοι και ιερομάρτυρες της εκκλησίας μας εβασανίσθησαν και πέθαναν εξ αιτίας των συκοφαντιών των εβραίων. Τα επεισόδια δεν είναι μεμονωμένα, αλλά ατελείωτα και δείχνουν το εβραϊ­κό μίσος, κατά των Ελλήνων. Μπροστά στους εβραίους οι Τούρκοι ήσαν ηπιώτεροι, διότι παρά τις εβραϊκές συκοφαντίες οι διάφοροι μπέηδες ή αγάδες δίνανε στους κατηγορουμένους την ευκαιρία να σωθούν, αν αλλαξοπιστήσουν.
Δεν θα παραλείψω να προσθέσω δίχως να σας κουράσω με παραδείγματα, ότι οι εβραίοι μετετρέποντο σε θηριώ­δεις, όταν απέναντί τους είχανε κανένα αγαθό αρχιερέα, σαν τον Αναστάσιο. Όταν όμως επρόκειτο να αντιμετω­πίσουν δυναμικούς ιεράρχες, τότε θρασυδείλως εξαφανί­ζονταν ή αν τολμούσαν να σηκώσουν κεφάλι υφίσταντο τις συνέπειες της αυθάδειάς των. Έτσι έπαθαν με τον Πα­τριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλο Α' (370-444). Σε μία τα­ραχή δολοφονήσανε μερικούς Έλληνες. Οπότε ο Κύριλ­λος
«τεθείς επί κεφαλής του πλήθους περιήρχετο τας ισ­ραηλιτικάς συναγωγάς απειλών και δέρων, και δεν ηθέλησε να επέμβη δια να σταματήση την υπό του πλήθους διαρπαγήν των ιουδαϊκών περιουσιών». (εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ» τόμος 11 σελ. 802, λ. «Κύριλλος»).
Μετά από κάθε «διωγμό» οι εβραίοι επαναλαμβάνανε κλαψουρίζοντας το χιλιοειπωμένο τροπάριο, ότι τους καταδιώκουν και τα λοιπά και τα λοιπά. Έχει διαπιστωθή ιστορικά ότι οι εβραίοι:

«Επιδιώξανε την εξόντωση του Ελληνικού στοι­χείου με κάθε μέσο. Στη Σμύρνη, αρχές Απριλίου του 1821, διαδίδανε ψεύτικες φήμες, ότι στα ελληνι­κά πλοία, όσους Τούρκους πιάνανε, τους άλειφαν με ρετσίνι και τους καίγανε. Πολλαπλασιάζανε μ' αυ­τόν τον τρόπο την εκδικητική μανία των εξαγριωμένων, από την Ελληνική Επανάσταση, τουρκικών ορδών». (Χ. Στασινόπουλου: «Λεξικό της Ελληνικής Επαναστά­σεως του 1821» τόμος Β' σελ. 64)
Και μετά την μικρασιατική καταστροφή η συμπεριφο­ρά των εβραίων υπήρξε πραγματικά εβραϊκή. Ο Αντώ­νιος Πισσάνος στο βιβλίο του «Αιχμάλωτοι του Κεμάλ» (για περισσότερα εις Δ. Καψάλαν σελ. 48) γράφει τα εξής συγκλονιστικά:
«...Με τους Τούρκους συμπράττουν και οι Εβραίοι οι οποίοι απελάμβανον πάσης προστασίας και υπο­στηρίξεως εκ μέρους της Ελληνικής Διοικήσεως. Αυτοί οι οποίοι υπεστηρίζοντο από τον άθλιον Στεργιάδην και είχαν τόσα προνόμια, αυτοί, λέγω, συμ­μαχούσαν σήμερα με τους Τούρκους.
Καθισμένοι εις τα καφενεία, εχλεύαζον τους Έλ­ληνες, τους κτυπούσαν, τους παρέδιδαν εις τους σφα­γείς. Και όταν διήρχοντο τα τάγματα των αιχμαλώ­των, έρριχναν γυαλιά στους δρόμους, δια να σχίζωνται τα γυμνά των πόδια και να υποφέρουν περισσότε­ρο τα θύματα της Κεμαλικής θηριωδίας.
Όταν οι Τούρκοι μπήκαν στην Σμύρνη, πολλοί Εβραίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους. Εις τα α­στυνομικά τμήματα υπήρχαν προδόται Εβραίοι. Εις τον σταθμόν των διαβατηρίων αυτοί έκαμαν τον έλεγχον. Εις την αποβάθρα επίσης. Αυτοί υπέσχοντο εις τους Έλληνες ότι θα τους έσωζαν, δια να πάρουν χρήματα και δια να τους παραδώσουν ύστερα ευκολώτερα εις τους σφαγείς των. Δεν υπήρξε ευκαιρία που να μην την εξεμεταλλεύθησαν εις βάρος των Ελλήνων. Ειργάσθησαν σαν τα φίδια. Η Ελληνι­κή Διοίκησις τους εζέσταινε, τους επροστάτευε και αυτοί σήμερον έγιναν όργανα καταστροφής δια τους Έλληνας. Τουλάχιστον θα γίνουν αυτά μαθήματα εις τους Κυβερνήτας μας; θα μάθουν να λαμβάνουν μέτρα αμύνης και προνοίας;
Εις την συνοικίαν Μπας-Οτουράκ απ’ όπου διερχόμεθα οι Εβραίοι ειρωνεύονται με την γνωστήν προφοράν των Ζήτω Βενιζέλος... Ζήτω Κωνσταντίνος... Και ένας άλλος φωνάζει εις άπταιστον Ελληνικήν: «Εμπρός με τον στέφανον της δόξης προς την Αγιά Σοφιά!». Εν τω μεταξύ οι υποκόπανοι των στρατιωτών ανεβοκατεβαίνουν εις τα πλευρά των Ελλήνων αιχμαλώτων, ενώ οι πολίται Εβραίοι και Τούρκοι... χειροκροτούν».

Ο πρώην Γενικός Γραμματεύς και βουλευτής του ΚΚΕ Ελ. Σταυρίδης, στο αποκαλυπτικότατο βιβλίο του «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» (Αθ. 1953 και ανατύπωσι 1988, έκδ. «Ελεύθερη Σκέψις») μας πληροφορεί ότι η:

«Σοσιαλιστική Φεντερασιόν», αποτελούμενη από υπέρ τα 2.000 μέλη, κατά 90% μορφωμένους Ε­βραίους, ταξιδεύσαντας εις την Ευρώπην και μορφωθέντας εκεί σοσιαλιστικώς. Αυτή ήτο πολιτική οργάνωσις των Εβραίων κυρίως, αλλά σοσιαλιστική, με σοβαράν πολιτικήν δράσιν, ακόμη από της εποχής της Τουρκοκρατίας. Ήτο συνδεδεμένη με το διε­θνές σοσιαλιστικόν κίνημα και απετέλει επισήμως τμήμα της Β' Σοσιαλιστικής Διεθνούς της Βέρνης εις τα συνέδρια της οποίας απέστελλε τακτικά τους αντιπροσώπους της.
Από του 1908 είχε συνεργασθή με τους Νεότουρ­κους, των οποίων το κέντρον ήτο η Θεσσαλονίκη, προς ανατροπήν του Σουλτάνου Χαμίτ, και πολλά μέλη αυτής, εν οις και ο γνωστός μετέπειτα Αβραάμ Μπεναρόγια, μετέσχον του αγώνος των Νεότουρκων και εξεστράτευσαν εκ Θεσσαλονίκης κατά της Κωνσταντινουπόλεως και του Χαμίτ». (ενθ. ανωτ. σελ. 14).

Στο βιβλίο του Ελ. Σταυρίδη, τον οποίον εγνώριζα προσωπικώς, βλέπει κανείς την εβραϊκή επιρροή πάνω στο ΚΚΕ. Κομμουνιστές βουλευτές και ανώτατα κομμουνιστικά στελέχη ήσαν εβραίοι π.χ. Βεντούρα, Κοέν, Αρντίττι, Πινχάς, Μπεναρόγια, Σουλάμ κ.τ.λ. Όλοι αυτοί οι εβραίοι ηγωνίζοντο για την εξασθένηση της Ελλάδος και κυρίως για την απόσπαση Ελληνικών εδαφικών περιοχών.
Το 1927 οι εβραίοι βουλευτές υποκινούν την αυτονόμησιν της Μακεδονίας. Ο Εισαγγελεύς ζητεί από την βουλήν την άρσιν της ασυλίας των, για να ασκήση εναντίον τους ποινικήν δίωξιν «ως επιζητούντων την απόσπασιν τμήματος της επικρατείας». Μαζί με τους εβραίους βου­λευτές κατηγορούνται και οι Έλληνες που ανήκαν στο ΚΚΕ. Κατά την συζήτησιν στην βουλήν, οι εβραίοι αυθαδίασαν και υπεστήριξαν την «ελευθερίαν των μειονοτή­των»! Ιδιαιτέρως εξοργιστικός υπήρξε ο Ζακ Βεντούρα,

«Ο Βεντούρα, καθ’ α Εβραίος, μετέφερε το ζήτη­μα και ωμίλησεν ως εκπρόσωπος της ισραηλιτικής μειονότητας υπέρ των ελευθεριών των μειονοτήτων, τονίσας τελικώς ότι «εις την έννοιαν της αυτονομήσεως της Μακεδονίας περιλαμβάνεται ακριβώς η έν­νοια της ελευθερίας των μειονοτήτων!» Φυσικά η Βουλή δεν επερίμενε ν' ακούση το πως οι Εβραίοι εννοούσαν την αυτονόμησιν της Μακεδονίας, αφού ταύτην θα την επεθύμουν και οι αστοί Εβραίοι και όχι μόνον οι κομμουνισταί τοιούτοι!» (ενθ. ανωτ. σελ. 443).
Τελικά η βουλή, επί 128 παρόντων έδωσαν 98 καταδικα­στικές ψήφους στον Βεντούρα και 96 στον Σουλάμ. Οι σχέσεις εβραϊσμού - κομμουνισμού στην Ελλάδα είναι πασίγνωστες. Από το 1918 οι γνήσιοι σοσιαλιστές έχουν καταγγείλει ότι το ΚΚΕ υπήρξε εβραϊκό δημιούργημα, ό­πως άλλως τε ο μαρξισμός, με σκοπό την εξυπηρέτηση των εβραϊκών συμφερόντων που ήθελαν αδύνατη, μικρή και συνεχώς σπαρασσομένην από εσωτερικές έριδες Ελλάδα. Το «Σοσιαλιστικό Κέντρο Αθηνών» (έτος ιδρύσεως 1911) δια του προέδρου του Ν. Γιαννιού διεκήρυττε και επληροφόρει τον Ελληνικό λαό ότι:
«Ιδρυταί του Κ.Κ.Ε. τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι Έλληνες, το δε κίνημά των, παρ' όλα τα σοσιαλιστικά φαινόμενα ή προσχήματα, ήτο εβραϊκόν εθνικιστικόν.
Προσήλθαμεν, εν τούτοις, ως μειοψηφία εις το πρώ­τον Σοσιαλιστικόν Συνέδριον (1918), ηγωνίσθημεν και πάλιν, αλλ' απεχωρήσαμεν εν τέλει δια να μη γίνωμεν όργανα της κομμουνιζούσης εβραϊκής πλειο­ψηφίας». (ενθ. ανωτ. σελ. 13 και εις έφημ. «Έθνος» 17 Μαίου 1951)
Ωστόσον οι Έλληνες βουλευτές του ΚΚΕ ανησυχού­σαν, διότι διεπίστωναν ότι οι εβραίοι χρησιμοποιούν το ΚΚΕ ως όργανόν τους. Ο Ελ. Σταυρίδης σημειώνει σχετικά:
«Το ότι οι Εβραίοι απεδείχθησαν περισσότερον Ε­βραίοι και ολιγώτερον κομμουνισταί ή μάλλον το ότι απεδείχθη ότι οι Εβραίοι παραμένουν Εβραίοι και όταν ακόμη, είναι κομμουνισταί και απειθαρχούν εις το κόμμα προκειμένου να ψηφίσουν ομοε­θνείς των προεκάλεσεν αγανάκτησιν».

Από τότε περάσανε πολλά χρόνια. Όμως η διαγωγή των εβραίων απέναντί μας δεν άλλαξε. Σε κάθε ευκαιρία δείχνουν το ανθελληνικό τους μίσος, πάντοτε χωρίς λόγο. Θέλω να πω ότι, μολονότι δεν τους προκαλούμε αυτοί εκ­δηλώνουν εναντίον μας μία εχθρότητα, που αν δεν γνωρί­ζαμε τα βαθύτερα αίτιά της θα την θεωρούσαμε ακατανόη­τη ή παράλογη.
Φέρνω ένα παράδειγμα. Όλος ο κόσμος ξέρει τις κατα­πιέσεις που υπέστησαν από τους Τούρκους κατακτητές οι ομοεθνείς μας στην Κωνσταντινούπολη Η ομογένειά μας συρρικνώθηκε από εκατοντάδες χιλιάδες στις πέντε. Μο­νάχα οι εβραίοι αμφισβητούν την εξόντωση και τους διωγ­μούς των Ελλήνων! Στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορ­ράς» (20 Ιουλίου 1966) διαβάζομεν:

«Ο αρχιρραβίνος του Ισραήλ Γαβριήλ Νισσίμ, εμφανιζόμενος ως διαπρύσιος κήρυξ του... τούρκι­κου φιλελευθερισμού, διέψευσεν ότι οι Τούρκοι καταπιέζουν τους ομογενείς της Κωνσταντινουπόλεως, τονίζων δε «οι ισχυρισμοί των Ελλήνων στερούνται λογικής βάσεως»!

Με παρόμοια παραδείγματα ανθελληνισμού είναι γε­μάτη η ιστορία. Όταν τα βάλετε το ένα δίπλα στο άλλο από μόνο του θα σχηματισθή το απαίσιο πρόσωπο του μισέλληνος εβραίου. Την αλήθεια αυτή καμμιά προπαγάνδα δεν μπορεί να κρύψη, αλλά και για καμμιά σκοπιμότητα δεν πρέπει να αποσιωπήσουμε. Επομένως όταν λέμε την αλήθεια, τότε όσοι μας αποκαλούν «αντισημίτες» είναι κοινοί συκοφάντες.
Εφ' όσον μας είναι γνωστόν το εβραϊκό μίσος δεν πρέ­πει να απορή κανείς που όταν οι εβραίοι αναφέρονται στην μικρασιατική καταστροφή χαίρονται και μας ειρωνεύονται που ηττηθήκαμε. Η εβραϊκή αυθάδεια είναι τό­σον προκλητική, ώστε σοβαρές Ελληνικές εφημερίδες αναγκάζονται να αγανακτούν με οξύτητα, π.χ. ο «Ελληνι­κός Βορράς (13 Απρ. 1974) με τίτλο «Από τέτοιο σκυ­λί...» έγραψε:

«Η υπ' αριθμόν 1 ανθελληνική εφημερίς της Τουρκίας, η γελοία «Χουριέτ», εδημοσίευσεν άσεμνον, ως η ιδία, γελοιογραφίαν, ενθυμίζουσα εις τους Έλληνας το 1922.
Δια την «Χουριέτ» τι να πη κανείς; Την εξέδωσεν ένας Εβραίος από την Αλβανίαν, ο Σεντάτ Σεμαβή, ο οποίος εκοιμάτο επί χρόνια εις τας αποθήκας του «Ταχυδρόμου» της Θεσσαλονίκης. Από τέτοιο σκυ­λί, τέτοια εφημερίς θα εξεδίδετο».
Βλέπετε λοιπόν οι εβραίοι χωρίς να τους ενοχλούμε μας προκαλούν με άσεμνο μάλιστα τρόπο υπενθυμίζοντάς μας την καταστροφή του 1922.
Είναι αξιοπαρατήρητο, μολονότι αρκετά γνωστό, ότι οι εβραίοι δεν μάχονται κατά μέτωπο τον Ελληνισμό σαν εβραίοι, αλλά κρύβονται πίσω από άλλα ονόματα, άλλες εθνικότητες, γιατί φοβούνται τις συνέπειες. Τέτοιες ύπουλες περιπτώσεις βρίσκει κανείς στην ιστορία πάμπολλες. Νομίζω όμως ότι χρειάζεται ένα παράδειγμα, που παίρνω από τη σύγχρονη πολιτική ζωή.
Έχουμε ωρισμένες διαφορές με την Τουρκία. Είναι γε­γονός. Έρχονται λοιπόν οι εβραίοι και δίχως να φαίνωνται υποδαυλίζουν τους Τούρκους εναντίον μας. Σκοπεύουν να συγκρουσθή Ελλάς-Τουρκία για να επωφεληθούν. Κυκλοφορούν στην Τουρκία δύο εφημερίδες με τουρκικά ονόματα, αλλά υπό εβραϊκό έλεγχο. Αυτές οι δύο εφημερίδες συστηματικά ερεθίζουν τους Τούρκους, γράφοντας και διαδίδοντας ψέμματα και συκοφαντίες σε βάρος των Ελλήνων. Από το 1974 οι Έλληνες δημοσιογράφοι εί­χαν επισημάνει το καταχθόνιο εβραϊκό παιγνίδι. Ο Η­λίας Κύρου έγραψε πρωτοσέλιδα στην εφημερίδα «Ελλη­νικός Βορράς» (21 Απρ. 1974):
«Και εχθρά της ελληνοτουρκικής φιλίας είναι κατ' εξοχήν η εφημερίς «Χουρριέτ», την οποίαν ίδρυσεν ο Σεντάτ Σεμαβή, Εβραίος από την Αλβανίαν. ο οποίος, προπολεμικώς ειργάζετο εις την τότε εκδιδομένην εις την Θεσσαλονίκην εφημερίδα «Τα­χυδρόμος» ως κλητήρ και εκοιμάτο εις την αποθήκην χάρτου...
Εις τον κ. Τσετίν ανεφέρθησαν και άλλα. Ότι ο Σεντάτ Σεμαβή έφυγε κάποτε εις την Κωνσταντινούπολιν, όπου εγκατεστάθη. Με την οικονομικήν βοήθειαν Ισραηλιτών, εξέδωσε την «Χουρριέτ», η οποία εξειλίχθη εις το πλέον φανατικόν ανθελληνικόν φύλλον της Κωνσταντινουπόλεως. Ο υιός του Σεμαβή, αποθανόντος εν τω μεταξύ, εκδίδει σήμερον την «Γκιουν Αϊντί», επίσης ανθελληνικήν εφημερί­δα. Τον δε ανθελληνικόν αγώνα της «Χουρριέτ» χρηματοδοτεί και εμπνέει ένας άλλος Κωνσταντινουπολίτης Εβραίος, ο Μπουρλά, καταγόμενος εκ Θεσσαλονίκης και αναχωρήσας από την Θεσσαλονίκην -ο πατήρ του- όταν η πόλις έγινεν ελληνι­κή».

Τον επόμενο χρόνο διαβάζουμε στην «Βραδυνή» (9 Απρ. 1975) υπό τον τίτλο: «προκλητικός ο Τουρκικός τύ­πος» τα παρακάτω ειδησιογραφικά σχόλια.

«Εν τω μεταξύ συνεχίζεται η προκλητική αρθρο­γραφία και ειδησεογραφία του τούρκικου τύπου ε­ναντίον της Ελλάδος. Μεταξύ των άλλων η εφημερίς «Γκιούν Αϊντίν» κατηγορεί την Ελλάδα ότι προετοιμάζει πόλεμο εναντίον της Τουρκίας, ενώ η «Χουρριέτ» σε κύριο άρθρο υποστηρίζει ότι η Ελ­λάς καταβάλλει προσπάθεια δημιουργίας Ελληνο­τουρκικής ρήξεως.
Και αφού αναφέρεται σε φανταστικές ελληνικές πτήσεις στην Θράκη και στα Ελληνικά ναυτικά γυ­μνάσια προσθέτει:

«Εάν κανείς, όλα αυτά τα μελετήση θα βγάλη το συμπέρασμα, ότι η Ελλάς εξοπλίζεται δια να κάμη μίαν ένοπλον αναμέτρησιν με την Τουρκία. Ίσως ορισμένοι Έλληνες να φιλοδοξούν να μεταβάλλουν πάλι την Ίσταμπουλ εις Κωνσταντινούπολιν. Η Α­μερική μας έχει διακόψει την στρατιωτικήν βοήθειαν και όμως η αγωνία τους ενετάθη. Διότι είναι γνωστό εις την Ελληνική ιστορία, ότι ένα έθνος δύναται να πολεμήση εάν έχη την στρατιωτικήν βοήθειαν ενός Μεγάλου Έθνους. Παρ' όλα αυτά ό­λες οι αναφορές των Ελλήνων στρατιωτικών διοικητών είναι γεμάτες από παραμύθια.
Εάν οι κυβερνητικοί παράγοντες της Ελλάδος υπολογίζουν εις αυτά τα παραμύθια, ημείς τους πληροφορούμε ότι θα βγουν γελασμένοι με τους υπολογισμούς των».

Εσείς που τώρα ξέρετε ότι η «Χουριέτ» και η «Γκιουν Αϊντίν» είναι εβραϊκές καταλαβαίνετε για ποιο λόγο οξύ­νουν με ψέμματα τις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας. Οι εβραίοι νοιάζονται μήπως μεταβάλλουμε την Ίσταμπουλ σε Κωνσταντινούπολι! Αυτό τους ενοχλεί... Αλλά και οι Έλληνες που δεν έχουν πληροφορίες παρασύρονται και γράφουν: «προκλητικός ο τουρκικός τύπος». Μα δεν είναι ο τουρκικός τύπος, αλλά ο εβραϊκός! Ή μήπως και τώρα αμφιβάλλετε;
Όποτε μπορούν οι εβραίοι να πλήξουν τον Ελληνι­σμό το πράττουν. Τα παραδείγματα είναι πολλά, ατελείω­τα, ώστε δεν θάτανε υπερβολή σε κάθε ανθελληνική ενέρ­γεια να πούμε: «Cherchez le Juif». Ο εβραϊκός ανθελληνισμός καλύπτει κάθε μισελληνική εκδήλωσι. Από σφαγές ανθρώπων, μέχρι καταστροφές έργων τέχνης. Από συνεργασία με εχθρούς της Ελλάδος, μέχρι κάψιμο Ελληνικών βιβλίων. Από υπονόμευση του Ελληνισμού, μέχρι πολε­μική κατά των Ελληνικών ιδανικών.
Κάπου-κάπου μαθαίνουμε μερικές αλήθειες τυχαία. Υπεστηρίχθη παλαιότερον η γνώμη, ότι στο πρώτο αμερικανικό «Κογκρέσσο» ετέθη το ζήτημα καθιερώσεως επισήμου γλώσσης του νεοσύστατου Αμερικανικού κράτους. Άλλοι πρότειναν την αγγλική γλώσσα κι άλλοι την αρχαιοελληνική! Όταν αυτά ελέγοντο στην Ελλάδα οι εξυπνάκηδες νεοέλληνες αμφιβάλλανε και γελούσαν. Κι όταν εμείς τα παρουσιάσαμε μας κατηγορούσαν για προγονοπληξία. Ξέραμε όμως ότι μιλούσαμε την αλήθεια. Ξέραμε επίσης, ότι αν δεν επιβλήθηκαν τα αρχαιοελληνι­κά στις ΗΠΑ τούτο ωφείλετο στην αντίδραση των ε­βραίων, οι οποίοι κατορθώσανε με πλειοψηφία μόνο μιας ψήφου (του εβραίου Δανιήλ Ουέμπστερ) να επιβάλουν τα αγγλικά.
Η επιβεβαίωσι των απόψεών μας ήλθε με τον επισημό­τερο τρόπο.
Το 1970 αφίχθη στην Ελλάδα σαν πρεσβευτής της Αμερικής ο Τάσκα. Σε λόγο που εκφώνησε περιέγραψε τον τρόπο, με τον οποίον δεν καθιερώθηκε στην Αμερική σαν επίσημη γλώσσα η Ελληνική. Εξ αιτίας της αντιδρά­σεως των σιωνιστών και εξ αιτίας μιας και μόνης ψήφου του εβραίου Δανιήλ Ουέμπστερ δεν έγινε η Ελληνική γλώσσα η επίσημη γλώσσα της Αμερικής. Αν δεν αντι­δρούσαν οι σιωνιστές αναλογίζεστε τα οφέλη που θάχε η πατρίδα μας, από την επικράτηση της Ελληνικής γλώσ­σης; Ο Τάσκα είπε (εφημερίς «Εστία» 17.8.1970):

«Αναλογιζόμενος την σημασίαν της συναντήσεώς σας, ανεθυμήθην κάποιον, ο οποίος μου είπεν, ότι αι Ηνωμ. Πολιτείαι, κατά τας πρώτας των ημέρας (Σ.Σ. ως έθνους), τόσον εθαύμαζαν την σοφίαν και τας γνώσεις της αρχαίας Ελλάδος, ώστε όταν οι ιδρυταί της χώρας μας, συνήλθαν, δια να αποφασίσουν ποία θα ήτο η εθνική γλώσσα των Η.Π.Α., η υπόθεσις ετέθη ως «κορώνα-γράμματα», μεταξύ της Αγ­γλικής και της Ελληνικής. Και η Ελληνική απώλε­σε με διαφοράν μιας ψήφου. Αν δεν ήτο η ψήφος ε­κείνη, του Δανιήλ Ουέμπστερ, γεγονός είναι, ότι δεν θα ευρισκόμην, ενώπιον υμών, ομιλών εις την Αγγλικήν».

Αυτά μας έκανε ένας Αμερικανοεβραίος μισέλλην!


Απο ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Ο ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΑΜΑΤΑ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

"ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ" λέει η φωτογραφία....






Ενώ ο Δήμαρχος της Μόσχας χαρακτήρισε τις παρελάσεις αυτές ως "Σατανικές"...




Για περισσότερα πηγαίνετε εδω

Η ΡΩΣΙΑ ΞΑΝΑΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ - STOP ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

οι δικοί μας στο Παιδαγωγικό Ινστούτο αυτολογοκρίνονται ή δεν αλλάζουν τυχαία τα σχολικά βιβλία της Ελλάδος;;;




Ο πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ προχωράει στη σύσταση οργάνου που θα έχει την αρμοδιότητα να εμποδίσει την παραποίηση των ιστορικών γεγονότων που βλάπτουν τα συμφέροντα της Ρωσίας.

"Δεν θα αφήσουμε κανέναν να αμφισβητήσει τα επιτεύγματα του λαού μας", τονίζει το Κρεμλίνο.





Πηγή:http://www.liako.gr/news/home/7574-history.html

Τα φρικαλέα εγκλήματα των Εβραίων κατά του Ελληνισμού ΜΕΡΟΣ Α

Στις 29 Μαίου 1453 κυριεύεται η Κωνσταντινούπολις. Ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Παλαιολόγος πίπτει ηρωϊκώς μαχόμενος. Η άλωση της πόλεως ορίζει το τέλος της Ελληνικής Κοσμοκρατορίας. Οι βάρβαροι Οθωμα­νοί που μπήκαν μέσα, για πολλές μέρες σφάζουν και λεη­λατούν. Τίποτε δεν μένει όρθιον. Οι εβραίοι δεν κινδυνεύ­ουν καθόλου. Απεναντίας ενθουσιασμένοι από την Ελ­ληνική τραγωδία, συνεργάζονται με τους Τούρκους και φυσικά κερδοσκοπούν.
Χαρακτηριστικώς αναφέρω, ότι οι Τούρκοι αιχμαλώτι­σαν 60.000 περίπου νέους Έλληνας και Ελληνίδας, ανά­μεσά τους και μερικούς Λατίνους, τους οποίους πωλούν ως σκλάβους στους εβραίους. Οι Ιουδαίοι τότε εθησαύρισαν από το δουλεμπόριο που έκαναν. Σχετικώς στην Εγκυ­κλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος 11ος σελ. 897 λ. «Κωνσταντινούπολις») διαβάζομεν:




«Επί τρεις ημέρας (1453, 29-31 Μαΐου) επεκράτησαν σφαγαί, λεηλασίαι, αιχμαλωσίαι και παντός εί­δους άλλαι βιαιοπραγίαι εν τη καταλειφθείση πόλει. Λέγεται ότι τότε περί τας 60 χιλιάδας Ελλήνων και Λατίνων περιήλθαν εις τουρκικήν αιχμαλωσίαν. Εξ αυτών πολλοί επωλήθησαν εις Εβραίους, οι οποίοι κατά την Άλωσιν και μετ' αυτήν πολύ επλούτισαν μετερχόμενοι την εμπορίαν των σκλάβων, έχοντες ιδίαν συνοικίαν εις τον Γαλατά και ιδίαν «παλαιάν Εβραϊκή σκάλαν», κειμένην πιθανότατα πλησίον του Βαλούμ-Παζάρ».

Η σκοτεινή περίοδος της Τουρκοκρατίας αρχίζει. Ο Ελληνισμός υποφέρει όχι μόνο από την τουρκική κατο­χή, αλλά και από τους εβραίους, ιδίως από τους τελευταί­ους. Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο. Ο Τούρκος το μόνο που ήθελε ήταν να έχη εδραιωμένη την εξουσία του και να εισπράττη φόρους. Αντίθετα οι εβραίοι μας μισούσαν σαν Έθνος και προσπαθούσαν να μας εξαφανίσουν.
Ο Γ. Ιωάννου («Καθημερινή» 7 Μαρτίου 1976) αν και φιλοεβραίος παρατηρεί σ' άρθρο του ότι:

«οι Εβραίοι υπήρξαν υποδειγματικοί υπήκοοι του Πατισάχ. Ευκαιρία δεν έχασαν για να του κάνουν το χατήρι, όταν εμείς σερνόμασταν στης δουλείας τα χώματα».

Αλλά δεν έκαναν μόνο τα χατήρια στους Τούρκους, ήτανε ακόμη εκτός από οικονομικοί καταπιεστές των Ελλήνων και κατάσκοποι. Ο Δ. Δανιηλίδης στο βιβλίο του «Η νεοελληνική κοινωνία και οικονομία» (εκδ. «Σαμαρόπουλος» Αθ. 1934, σελ. 215) αναφέρει τον τρόπο με τον οποίον οι εβραίοι κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των Σουλτάνων και πως από τον «κύκλο τους αναδειχθήκανε σύμβου­λοι και κατάσκοποι». Ο διαβόητος εβραίος Μαυρογόνατος κατέδιδε τους Έλληνες επαναστάτες στις ενετικές αρ­χές, διότι οι εβραίοι θέλανε οι Έλληνες να είναι υπόδουλοι. Δεν τους ενδιέφερε ο κατακτητής. Οι Έλληνες μόνο να είναι σκλάβοι. Ο εβραίος Ναζή, επίσης κατατυράννησε τα Ελληνικά νησιά και υπήρξε η αιτία της τουρκικής κατακτήσεως της Κύπρου.
Αλλά ας δούμε, για να δώσω μια εικόνα, τι ήσαν ο Μαυρογόνατος και ο Νάζη ή Ναζή.
Για τον πρώτο η «Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός» (έκδ. 1931, τόμος ΙΣΤ, σελ. 786 λ. «Μαυρογόνατος») γρά­φει:

«Μαυρογόνατος Δαυίδ Ηλίας. Εβραίος έμπορος διαμένων εν Ρεθύμνη της Κρήτης κατά τα μέσα του ΙΕ αιώνος. Τω 1453 εμήνυσεν εις τας ενετικάς αρχάς τον πρόκριτον Ρεθύμνης Σήφην Βλαστόν, ως μελετώντα επανάστασιν κατά των Ενετών. Ο Βλαστός και η σύζυγός του μετά των τέκνων των συλληφθέντες υπό των Ενετών, εθανατώθησαν οικτρώς εν τη φυλακή, ο δε Μαυρογόνατος αμειφθείς γενναίως υπό των Ενετών μετηνάστευσεν εις Ενετίαν μέχρι του 1462, ότε, επανελθών εις Ρεθύμνην εμύνησε τους προκρίτους Ιωάννην και Γεώργιον Γαβαλάδες ως συνωμοτούντες κατά των Ενετών και επέτυχε και τούτων την εξόντωσιν. Η Ενετική κυβέρνησις αμοίβουσα τας υπηρεσίας του έδωσεν αυτώ 3 χιλιάδες φλωρίων και προσέτι επεδίκασεν αυτώ ετήσιον επιχορήγησιν εκ 500 φλωρίων μεταβιβαζόμενη και εις τους κληρονόμους του, πλέον δε τούτων εχορήγησεων αυτώ και τοις λοιποίς εν Κρήτη εβραίους διάφορα προνόμια...»

Όσο για τον δεύτερο στην «Εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ» (τόμος 14, σελ. 300 λ. «Νάζης») διαβάζομεν:

«ΝΑΖΗΣ, δον Ιωσήφ, Διάσημος Εβραίος τραπεζί­της και οικονομικός παράγων της εποχής του, γεν­νηθείς το 1525 εις Πορτογαλίαν. Επεδόθη εις τραπε­ζιτικάς και άλλας επιχειρήσεις εις Βέλγιον, Ιταλίαν και Γαλλίαν και χάρις εις το επιχειρηματικόν του πνεύμα εσχημάτισε τεραστίαν περιουσίαν. Κατώρθωσε να προσελκύση την εύνοιαν των διαφόρων βα­σιλικών οίκων της Δύσεως και με την αύξησιν της ι­σχύος και της επιρροής του ήρχισε να καλλιεργή τολμηρά σιωνιστικά σχέδια. Ο Ναζής είχεν εκχριστιανισθή βιαίως, μη δυνάμενος όμως να υποκρίνε­ται τον χριστιανόν, μετέβη και εγκατεστάθη εις Κωνσταντινούπολιν, όπου, ως Ιουδαίος πλέον, χά­ρις εις την φιλίαν του σουλτάνου Σουλεϊμάν Β' απέ­βη ταχέως ο ρυθμιστής της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Τουρκίας, ερχόμενος εις απ’ ευθείας επαφήν με τας ευρωπαϊκάς κυβερνήσεις και τους βασιλείς της Δύσεως.
Αφού απέτυχεν εις τας προσπάθειάς του να ιδρύση ιουδαϊκήν εστίαν εις την Παλαιστίνην, έλαβε παρά του σουλ­τάνου ως τιμάριον την Νάξον, Άνδρον, Μήλον και άλλας νήσους του Αιγαίου, με τον τίτλον του δουκός. Κατά το διάστημα της δεκατριετούς ηγεμονίας του ουδέποτε επεσκέφθη τας νήσους του, αλλ' εκυβέρνα αυτός από το μεγα­λοπρεπές δουκικόν παλάτιόν του, του Περάν της Κωνσταντινουπόλεως, όπου έζη με ηγεμονικήν εθιμοτυπίαν, εξερχόμενος πάντοτε συνοδεία ενόπλων. Την τοπικήν διοίκησιν του τιμαρίου του ήσκει ο τοποτηρητής του Φραγκίσκος Κορονέλλος.
Ο Νάζης εμηχανορράφει διαρκώς εις την Κωνσταντινούπολιν κατά της Βενετίας και επέτυχε να εξωθήση τον σουλτάνον εις την κατάκτησιν της Κύπρου. Ο Νάζης, η δύναμις του οποίου είχε μειωθή από του θανάτου του Σελίμ (1574), απέθανε το 1579, το δε δουκάτον του προσηρτήθη εις την Τουρκίαν».
Θα συμπληρώσω και μερικά άλλα στοιχεία. Ο εβραίος Νάζης, μετέβαλε το όνομά του και στα έγγραφα της επο­χής αναφέρεται ως Φράνκ Μπέϋ Ογλού! Όταν απέθανε την θέση του πήρε ένας άλλος εβραίος ονόματι Σολομών Νάθαν Ασκενάζι, που μετονομάσθηκε σε Αλαμάν Ογλού! Το 1985 το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Στρατού κυκλοφόρησε το βιβλίο του ΡΑUL COLES: «Οι Οθωμα­νοί στην Ευρώπη» (έκδ. ΔΕΚ/ΓΕΣ Αρ. 106, σελ. 215,218) όπου διαβάζομεν τα εξής:

«Ο Ιωσήφ Νάζι τους συνήντησε εκεί το 1554 και αμέσως απεκάλυψε ότι ανήκε στην ιουδαϊκή πίστη. Κατά τα επόμενα χρόνια έγινε διάσημος ως έμπορος ειδικευμένος στο εμπόριο των κρασιών και ως έμπι­στος διπλωματικός σύμβουλος της οθωμανικής κυ­βερνήσεως και ως γενναιόδωρος προστάτης των ε­βραϊκών φιλολογικών κύκλων της Κωνσταντινουπόλεως και της Θεσσαλονίκης. Τουρκικά έγγραφα της εποχής τον αναφέρουν ως Φρανκ Μπέϋ Ογλού· για τους κατοίκους της Κωνσταντινουπόλεως ήταν απλώς Ο «Μέγας Εβραίος». Μια περίοδος σημαντι­κής επιρροής και ισχύος άρχισε με την ανάρρηση στο θρόνο του φίλου και προστάτου του Σελίμ του II, το 1566. Ο Σελίμ τον ωνόμασε δούκα της Νάξου, ένα τιμάριο που περιλάμβανε μια δωδεκάδα νησιών του Αιγαίου με σημαντική εμπορική και κάποια στρατη­γική σημασία. Δημιούργησε ένα δίκτυ διπλωματι­κών και εμπορικών επαφών στην Πολωνία, στη Μολδαβία και στη Βλαχία. Αργότερα ο Σελίμ του παραχώρησε το μονοπώλιο της εισαγωγής κρασιών στην Κωνσταντινούπολη. Στην αυλή ήταν εξέχον μέλος του φιλοπόλεμου κόμματος, που διατηρούσε την παράδοση του Χαϊρεδίν Βαρβαρόσσα, κηρύσ­σοντας αδιάκοπες εχθροπραξίες εναντίον όλων των καθολικών μεσογειακών δυνάμεων. Απέβλεπε στο θρόνο της Κύπρου, όταν οι οθωμανικές δυνάμεις ει­σέβαλαν στη νήσο το 1570.
Η επιρροή του Ιωσήφ Ναζί έπεσε μετά τη σύνα­ψη ειρήνης με τη Βενετία το 1573, και το θάνατο τον Σελίμ, το 1574, οπότε αποτραβήχτηκε σ' ένα βίο, τον οποίο ο βιογράφος του Σέσιλ Ροθ αποκαλεί «χρυσω­μένη αφάνεια», στο παλάτι του στο Μπελβεντέρε, απάνω στο Βόσπορο. Το ρόλο του ως αυλικού, επιχειρηματία και συμβούλου για την εξωτερική πολι­τική ανέλαβε αμέσως ένας άλλος Εβραίος, ένας πρόσφυγας γερμανικής καταγωγής, ο Σολομών Νάθαν Ασκενάζι, ο Αλαμάν Ογλού για τους Τούρ­κους χρονικογράφους».

Ο «Μέγας Εβραίος» λοιπόν χάρις στους Τούρκους ηγεμόνευσε στο Αιγαίο και ήθελε τον Θρόνο της Κύπρου!!
Το ιστορικώς βεβαιότατον είναι ότι οι εβραίοι δεν θέλα­νε την Ελληνική Επανάστασι και καταπολεμούσανε με δόλια μέσα, κάθε απόπειρα επαναστάσεως. Προσφιλής τους τακτική ήταν να επισημαίνουν τους επαναστάτες και να τους προδίνουν στις Τουρκικές αρχές. Έτσι αυξάνανε την ευγνωμοσύνη των Τούρκων και εισπράττανε χρηματι­κές αμοιβές.
Για να μη μακρυγορώ υπενθυμίζω την περίπτωσι του φλογερού πατριώτου, του Επισκόπου Τρίκκης Διονυσίου, του επονομαζομένου Σκυλοσόφου. Αυτός όταν καθαιρέθηκε για τις επαναστατικές του ενέργειες, εταξίδευσε στην Ευρώπη και συνωμότησε με βασιλείς (Κάρολος Β', Ερ­ρίκος Δ') κατά των Τούρκων. Τελικά μόνος του κατώρθωσε να παρασύρη σ' επανάσταση τους Ηπειρώτες χωρικούς της Πίνδου. Η ενέργεια του Διονυσίου υπήρξε μια υπέρ-τολμηρή πράξη παλληκαριάς. Δεν είχε καμμιά ελπίδα επι­τυχίας κι όμως έγινε. Η αξία της από την άποψη της τονώσεως του ηθικού των σκλαβωμένων υπήρξε ανυπολόγι­στος, διότι οι «ραγιάδες» είδαν ότι, αν και άοπλοι μπορούσαν έστω για λίγο, να επιβληθούν. Μετά την καταστο­λή του κινήματος ο Διονύσιος κρύφθηκε, αλλά τον προδώσανε οι εβραίοι. Τα γεγονότα συνοπτικά εξελίχθησαν ως εξής:

«Την νύκταν λοιπόν της 10ης προς την 11ην Σεπτεμβρίου 1611 επί κεφαλής 800 χωρικών αόπλων επί το πλείστον ... επέδραμε κατά των Ιωαννίνων, προέβη εις σφαγάς των εν αυτοίς ανύποπτων Τούρκων και επυρπόλησε το κτίριον του τοπάρχου Οσμάν Πασά. Οι Τούρκοι έ­νοπλοι όντες, αν και κατ' αρχάς κατεθορυθήθησαν τους έ­τρεψαν εις φυγήν και εφόνευσαν πολλούς, όχι μόνον από τους επαναστάτας αλλά και από τους Χριστιανούς κατοί­κους των Ιωαννίνων. Ο Διονύσιος απομείνας μόνος κα­τέφυγε εις το κάτωθεν του ναού του Αγίου Ιωάννου σπήλαιον. Και σήμερον «τρύπα του σκυλοσόφου» καλούμενον ίνα κρυβή. Τη προδοσία όμως των εβραίων το χρονικόν αναγράφει και η παράδοσις διασώζει συλληφθείς εξεδάρει ζων, το δε δέρμα του «γεμίσαντες άχυρον το περιέφε­ραν από πόλιν εις πόλιν και τέλος εις αυτήν την Κωνσταντινούπολιν...» (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «ΠΥΡΣΟΣ» τόμος Θ', σελ. 406 λ. «Διονύσιος ο σκυλόσοφος»).

Μετά την καταστολή της επαναστάσεως του Διονυσίου οι εβραίοι προδώσανε ή κατηγορήσανε πολλούς ιερείς που βρήκαν βασανιστικό θάνατο. Τραγική ήταν η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Φαναριού και Νεοχωρίου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ. Του έκοψαν την μύτη «εσουβλίσθη και μετά ταύτα απεκόπη η κεφαλή αυτού υπό των δημίων» («Λεξικόν των Νεομαρτύρων», «εκκλησιαστικοί εκδό­σεις» Άθ. 1972, τόμος 3ος, σελ. 450).
Διαφορετικός από τον Διονύσιο ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779) ο οποίος προετοίμαζε την επανάστασιν δια της παιδείας των Ελλήνων. Οι εβραίοι που παρακολουθούσανε την δράση του, που ίδρυε παντού σχολεία ανη­συχούσαν. Ο ίδιος δε ο Κοσμάς, ο οποίος εγνώριζε το ποιόν των Ιουδαίων «παρήνει τους Χριστιανούς να απέχωσι πάσης κοινωνίας και συναλλαγής προς τους Ιου­δαίους» (Σπ. Αραβαντινός: «Ιστορία Αλή Πασά» έκδ. «Πυρρός» τόμος 1ος Αθ. 1895 σελ. 30). Μετά πολλά και «ένεκα διαβολών ισραηλιτών» (ενθ. ανωτ.) οι Τούρκοι (Κουρτ Πασάς) αφού πληρωθήκανε από τους εβραίους εθανάτωσαν τον Κοσμά. Το ότι οι Τούρκοι δεν επιθυμού­σαν τον φόνο του Ιεράρχου φαίνεται κι από την αντίδραση του Αλή Πασά, ο οποίος αγανάκτησε όταν επληροφορήθη ότι σκοτώσανε τον Κοσμά και έκτισε Εκκλησία εις μνήμη του, ακριβώς όπου τον απαγχονίσανε.
Ο Κοσμάς στις 2 Μαρτίου 1779 τελείωνε επιστολή, προς τον αδελφόν του Χρύσανθο με τα ακόλουθα λόγια:

«Δέκα χιλιάδες Χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μι­σεί. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες εβραίοι θέλουν τον θάνατον μου και ένας όχι.

Ο σος αδελφός Κοσμάς ιερομόναχος»

(Χ. Κοντού: «Εφημ. των φιλομαθών» τομ. ΙΕ, 1867, σελ. 1413 και εις Φ. Μιχαλόπουλο: «Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 110).
Στη βιογραφία του, που προανάφερα διαβάζετε συχνά φράσεις, όπως «οι εβραίοι τον έβλεπαν μ' εχθρότητα και μίσος» (σελ. 86), «ο φανατισμός και το μίσος των εβραίων» (σελ. 103). Αλλά κι ο Κοσμάς δεν υποχώρησε. Στα κηρύγματά του υπήρξε κεραυνός εναντίον των Ιου­δαίων»

«Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον. Ένας άν­θρωπος να με υβρίζη, να φονεύση τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίζει όμως τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου δεν θέλω να τον βλέπω. Και η ευγένειά σας πως σας βαστά η καρδιά να κάνετε πραγματείας με τους Εβραίους; Εκείνος, όπου συναναστρέφεται με τους Εβραίους, αγοράζει και πωλεί, τι φανερώνει; Φανερώνει και λέει πως καλά έκα­μαν οι Εβραίοι και εθανάτωσαν τους προφήτας και όλους τους καλούς. Καλά έκαμαν και κάμουν να υ­βρίζουν τον Χριστόν μας και την Παναγίαν μας. Κα­λά κάνουν και μας μαγαρίζουν. Λοιπόν μην αγοράζε­τε τίποτε από αυτούς. Ταύτα διατί σας τα είπα χρι­στιανοί μου; Όχι δια να φονεύετε τους Εβραίους και να τους κατατρέχετε, αλλά να τους κλαίετε». («Διδαχαί Κοσμά» έκδ. «Αποστολιά» 1897 σελ. 63). Τελικά «οι εβραίοι επήγαν εις τον Κουρτ-Πασάν και του έδωσαν πολλά πουγγιά για να τον θανατώση» («Βίος Κοσμά» Βενετία 1814, σελ. 28). Συγκεκριμένα οι Ιουδαίοι πλήρωσαν τον Τούρκο δολοφόνο με 20.000 γρόσια. Το πτώμα του απαγχονισθέντος Αγίου ρίξανε σ' ένα ποτάμι με μια πέτρα δεμένη στο λαιμό, όπως αργότερα κάνανε στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε'. Ένας ευσεβής Έλλην το ανέσυρε και τον θάψανε στον νάρθηκα της εκκλησίας τις Θεοτόκου στο χωριό Καλικόντασι.
Τα χρόνια της δουλείας των Ελλήνων οι εβραίοι θριαμ­βεύουν και φυσικά θησαυρίζουν. Μαζεύονταν γύρω από τους ισχυρούς Πασάδες και με γλοιώδες κολακείες εξα­σφάλιζαν την εύνοιά τους. Όποιο βιβλίο ιστορίας διαβά­σετε για Τούρκους θα συναντήσετε δίπλα τους και τους ε­βραίους. «Εβραϊκές οικογένειες, είχαν από πολύ καιρό ασπασθεί το Ισλάμ και κατείχαν την εποχή του Σουλτάνου υψηλές θέσεις...» γράφει ο καθηγητής Πανεπιστημίου Φ. Βέμπερ στην εργασία του «Ο επιτήδειος ουδέτερος» (έκδ. Γ.Ε.Σ. Άθ. 1985 σελ. 50). Βέβαια αν και παρίσταναν τον μουσουλμάνο, οι εβραίοι παρέμεναν πάντοτε εβραίοι. Χάριν του κέρδους προσεποιούντο ότι αλλαξοπίστησαν. Ο Αραβαντινός στην «Ιστορία του Αλή Πασά» συχνά μνημονεύει τους Ιουδαίους που τον περιτριγύριζαν π.χ. «Μωσάκης ο Εβραίος (τόμος Β, σελ. 472 όπ. 4) «Ραφαήλ Κοέν» (τόμος Β, σελ. 367) μάλιστα αυτός έπαιξε χαρτιά με τον Αλή έχασε και δεν είχε να τον πλήρωση! Ο ιστορικός αναφέρει επίσης (τόμος Β, σελ. 375, υπ. Ι) και για τον ερωτικό δεσμό μιας Οθωμανίδος μ' έναν Έλληνα και απο­καλύπτει τον παραδοσιακό χαρακτήρα του εβραίου, ο οποίος πρώτα τους διευκόλυνε και κατόπιν τους πρόδωσε με συνέπεια να συλληφθούν και να θανατωθούν με λιθοβο­λισμό: «Αι συνεντεύξεις των δύο εραστών διηυκολύνοντο υπότινος Εβραίου όστις, άξιος όντως απόγονος του Ισκαριώτου πρόδωσεν αυτούς».
Οι Τούρκοι ούτε ήσαν, ούτε είναι τόσο αφελείς όσο τους νομίζουν. Άλλως τε η Οθωμανική αυτοκρατορία δεν μπορεί να θεωρηθή έργον αφελών. Συμφωνώ απόλυτα ότι με τον πολιτισμό δεν έχουν σχέσιν, αλλά κουτοί δεν είναι. Ξέρανε λοιπόν ότι οι εβραίοι υποκρίνονται, αλλά τους εχρειάζοντο, διότι τους μετεχειρίζοντο. Αναγνωρίζω προς τιμήν των Τούρκων, ότι επανειλημμένα διέσωσαν Έλλη­νες από το εβραϊκό μίσος, όπως και μερικές φορές δεν αντέχανε τον εβραϊσμό και ξεσπάθωναν εναντίον του. Πολ­λές φορές, ιδίως οι Γενίτσαροι, λεηλατούσαν τα εβραϊκά καταστήματα.
Η κήρυξη της επαναστάσεως του 1821 αποδεικνύει πλέον και στον κακοπροαίρετα δύσπιστο την στάσι των εβραίων έναντι των Ελλήνων. Τώρα πια οι εβραίοι δεν εί­ναι κατάσκοποι, φοροεισπράκτορες, προδότες, δολοφό­νοι, όπως ήταν πριν. Τώρα δρουν ομαδικά σαν εβραίοι και σφάζουν τους Έλληνες. Για το ολοκαύτωμα των Ελλή­νων από τους εβραίους το 1821 δυστυχώς δεν γραφήκανε βιβλία. Ότι γνωρίζουμε το ξέρουμε από τα αξιόπιστα απομνημονεύματα των αγωνιστών του 1821.
Τα παιδιά μας στο σχολείο μαθαίνουν για τις σφαγές, που διέπραξαν οι Τούρκοι. Για τα εγκλήματα των εβραίων δεν τους λέγουν τίποτε. Παραδείγματος χάριν, από τα απομνημονεύματα του Λ. Κουτσονίκα («Άπομν. αγωνιστών 1821» τόμος 6ος σελ. 91) μαθαίνουμε για την εισβολή των εβραίων στη Νάουσα:
«οι δε θρασύδειλοι εχθροί του Χριστιανισμού Ιου­δαίοι της Θεσσαλονίκης τρέχοντες, αυθορμήτως εγένοντο δήμιοι, σφάζοντες ως ζώα τους ανθρώπους. Φρίκη κατελάμβανε πάσαν ψυχήν ζώσαν δια τας τρομερωτάτας ανοσιουργίας αυτών, και εν τούτοις ουδεμία των βαρβάρων εκείνων ψυχών ελάμβανε το ελάχιστον αίσθημα οίκτου».

Επί του αυτού θέματος διαβάζομεν αλλού (Χ. Στασινόπουλου: «Λεξικό Ελληνικής Επαναστάσεως 1821» τόμος Β, σελ. 65, λ. «Εβραίοι») ότι:

«Κατά την καταστροφή της Νάουσας, τον Απρίλιο του 1822, από τον Αβδούλ Αμπούδ, εξακόσιοι Ε­βραίοι, που ακολουθούσαν το ασκέρι του αιμοβόρου Τούρκου πασά, αποτελέσανε πραγματικό σώμα δη­μίων και βασανιστών. Απερίγραπτα είναι τα όσα έ­καναν στον άμαχο πληθυσμό της μαρτυρικής αυτής πόλεως».
Μια περιοχή της Ελλάδος που είχε επισύρει το έξαλλο μίσος των εβραίων ήταν η ηρωϊκή Χίος. Είναι ιστορικώς βέβαιον, ότι οι Ιουδαίοι προκαλέσανε την καταστροφή της από τους Τούρκους για να λεηλατήσουν τον πλούτο των πολυαρίθμων Χιακών εργαστηρίων. Επί πλέον συμ­μετείχαν και οι ίδιοι με τον φρικτότερο τρόπο στις σφαγές. Ο αγωνιστής του 1821, γραμματεύς του Κανάρη και μετέπειτα βουλευτής Σύρου Ανδρέας Μάμουκας (1801-1884) έχει περιγράψει σαν αυτόπτης μάρτυς τα αιμοσταγή εβραϊκά εγκλήματα.
Η μανία των εβραίων κατά των Ελλήνων βεβαιώνει «ήτο απερίγραπτος» παρακάτω λέγει, ότι δεν μπορεί να εκ­φράση τον τρόπο με τον οποίο οι Ιουδαίοι μετεχειρίζονται τα νεκρά σώματα των Ελλήνων. Αξιοσημείωτον είναι ότι αποκαλεί τους εβραίους «μεμισημένον γένος εις όλον τον κόσμον» και κατόπιν αναφέρει ότι οι εβραίοι δεν συνεκινούντο προ των γυμνών κρεμασμένων Ελλήνων, αλ­λά τους κατεκομμάτιαζαν ως κρέας εν μακέλλω» (σφαγείον). Η περιγραφή είναι πραγματικά ανατριχιαστική και μπορείτε να την διαβάσετε στο «Χιακόν Αρχείον» που επεμελήθη ο Ιω. Βλαχογιάννης (τόμος 1ος, έκδ. «Αρ­χείων της Νεωτέρας Ελληνικής Ιστορίας» Αθήναι 1924, σελ. 314-315).
Οι σύγχρονοι «ιστορι­κοί» παραλείπουν να αναφέρουν ότι μαζί με τους Τούρ­κους έφθασαν στην Χίον εβραίοι από την Σμύρνη και από άλλα μέρη ένοπλοι, για να συμβάλουν στο ολοκαύτωμα των Χίων. Ο Μάμουκας που έζησε τα γεγονότα (ηχμαλωτίσθη και εδραπέτευσε) καταγγέλλει τους εβραίους, το «Χριστιανόμαχον τούτο έθνος» που με «άσπονδον μίσος» ώρμησε στην Χίον δια να «κουρσεύση και να λεηλατήση και να καταστρέψη ότι δυνηθή...»! (ενθ. ανωτ. σελ. 307).
Πιστεύω ότι κάθε Έλλην οφείλει, να γνωρίζη λεπτομε­ρώς την τραγωδία του Εθνομάρτυρα Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε' όπου οι εβραίοι δείξανε τα πραγματικά τους αισθήματα, προς τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.
Η εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος σελ. 676, λ. «Γρηγόριος») διεκτραγωδεί τα γεγονότα ως εξής:
«Αποβιβασθείς εγονυπέτυσε και αφού προσηυχήθη έτεινε τον τράχηλον εις τον δήμιον, νομίζων ότι εκεί έμελλε ν' αποκεφαλισθή. Αλλά δια λακτι­σμάτων και ύβρεων εξηναγκάσθη να σηκωθή οδηγη­θείς εις παρακείμενον καφενείον, όπου ανέμενε περί την ημίσειαν ώραν μέχρις ου ο δήμιος μεταβή εις ανεύρεσιν σχοινιού. Μετά ταύτα υποβασταζόμενος υπό Τούρκων στρατιωτών, ο γέρων πρωθιεράρχης ωδηγήθη υπό τους αγροίκους προπηλακισμούς Τούρκων και Εβραίων προς την μεσημβρινήν πύλην των Πατριαρχείων, εκ της οποίας εδέθη η αγχό­νη. Ο πατριάρχης παρηκολούθει όλην αυτήν την διαδικασίαν προσευχόμενος. Ακολούθησε ο δή­μιος, αφού του αφήρεσε το εγκόλπιον, το εξωτερικόν ράσον, το κομβολόγιον και ό,τι εύρεν επ' αυτού, διέταξε ρωμαλέον αχθοφόρον να τον σήκωση επί των ώμων του, ο ίδιος δε αναβάς επί κλίμακας περιέ­βαλε τον τράχηλον του πατριάρχου δια βρόχου και αφήκεν αυτόν μετέωρον. Μετ' ολίγας στιγμάς περί την 3ην μ.μ. παρέδιδε το πνεύμα ο εθνομάρτυς πατριάρχης, άγων το 76ον έτος της ηλικίας του. Οι παριστάμενοι Τούρκοι και Εβραίοι ελιθοβόλουν το αιωρούμενον λείψανον προ του οποίου διήλθαν όχι μόνον ο μέγας βεζύρης αλλά και ο ίδιος ο σουλτάνος Μαχμούτ, κατά διαταγήν του οποίου το λείψανον έμεινεν εκεί επί τρεις ημέρας κρεμάμενον και φέρον επί του στήθους το φιρμάνιον περί της εις θάνατον καταδίκης. Κατά το φιρμάνιον αυτό ο πατριάρχης Γρηγόριος εθεωρήθη καθ' όλα τα φαινόμενα συμμέτοχος της Επαναστάσεως, διότι κατήγετο εκ Πελοποννήσου, όπου αυτή εξερράγη».
Ταυτοχρόνως ο σουλτάνος διέτασσε τον φόνον και άλλων αρχιερέων, των οποίων υπωπτεύετο την δράσιν. Ο διαδεχθείς τον Γρηγόριον εις τον οικουμενικόν θρόνον Ευγένιος εις μάτην προσεπάθησε να εξαγοράση και θάψη το λείψανον του εθνομάρτυ­ρας. Την 13 Απριλίου το λείψανον παρεδίδετο αντί 800 γροσίων εις Εβραίους, οι οποίοι χαιρεκακούντες έσυρον αυτό δια των οδών της Κωνσταντινουπόλεως μέχρι της παραλίας του Κερατίου κόλπου, όπου το έρριψαν εις την θάλασσαν αφού του προσέδεσαν ογκώδη λίθον. Αποκοπέντος όμως του κρατούντος τον λίθον σχοινιού, το λείψανον επέπλευσε και γενόμενον αντιληπτόν υπό του Κεφαλλήνος Μαρίνου Σκλάβου, πλοιάρχου του υπό ρωσσικήν σημαίαν πλοίου «Άγιος Νικόλαος», ανεσύρθη την 16ην Α­πριλίου».
Η τραγωδία έκλεισε με την επονείδιστη εβραϊκή πράξη της αγοράς του πτώματος του Πατριάρχου. Σημειώστε ότι για το ανοσιούργημα συνεστήθη εικοσαμελής εβραϊκή επιτροπή! η οποία κατώρθωσε να πάρη αυτή το πτώμα του Πατριάρχου κι όχι ο Πατριάρχης Ευγένιος, που πλήρωσε για να το θάψη.
Η ίδια τύχη περίμενε τον Αρχιεπίσκοπο Αίμου Κύριλλον, τον Αρχιεπίσκοπον Εφέσσου Ευγένιον, τον Αρχιεπίσκοπον Ανδριανουπόλεως Δωρόθεον, εκατόν ογδοήκοντα πέντε εξάρχους και ηγουμένους και άγνωστος αριθ­μός ιερέων εδολοφονήθησαν, εξ αίτιας των εβραίων.
Και ενώ όλες οι ιστορίες περιγράφουν το φρικιαστικό τέλος του Πατριάρχου επαναλαμβάνω ότι μόνο στα Ελλη­νικά σχολεία δεν διδάσκεται η αλήθεια. Για παράδειγμα στην «Ελληνική Ιστορία των νεωτέρων χρόνων» (έκδ. «Οργανισμού Εκδόσεως Σχολικών βιβλίων» της ΣΤ' δημοτικού, σελ. 69) «ιστορικοί συγγραφείς» Ν. Διαμαντόπουλου και Α. Κυριαζόπουλου, χωρίς ντροπή αποσιωπούν τελείως τον ρόλο των εβραίων. Γιατί; Παρακάτω στο ίδιο κεφάλαιο γράφουν ότι «η λαϊκή μούσα θρηνώντας το θά­νατο του Πατριάρχη μοιρολογάει» και παραθέτουν το λαϊ­κό μοιρολόϊ με τους στίχους «Εκεί που ελειτούργαε κι ευλόγαε το γένος - πλακώνουν οι Γενίτσαροι και οι Οβρηοί αντάμα»!
Οι ιστορικοί και η λαϊκή μούσα μιλούν για «Οβρηούς», αλλά τα σχολικά βιβλία τους έχουν δώσει συγχωροχάρτι. Γιατί;
Αναρίθμητοι ήσαν οι Ιεράρχες της Ορθοδοξίας για τον φόνο των οποίων ευθύνονται οι Ιουδαίοι. Επώνυμοι και ανώνυμοι Έλληνες ιερείς σκοτώθηκαν από τους εβραίους, με βασανιστήρια φριχτά. Ακόμη και επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Ιουδαίοι όταν τους δινότανε η ευκαι­ρία σφάζανε τους ιερείς μας και κατόπιν που οι Αυτοκρά­τορες τους τιμωρούσαν παρεπονούντο, ότι τάχα τους κα­ταδιώκουν. Φέρνω για παράδειγμα τον Πατριάρχη Αντι­οχείας Αναστάσιον (609). Οι εβραίοι τον έπιασαν και α­κούστε τι του έκαναν, όπως το περιγράφει η Εγκυκλο­παίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος 2ος, σελ. 720, λ. «Αναστάσιος»):

«απέκοψαν πρώτον τα απόκρυφα μέλη του και αφού τα έ­θεσαν εις το στόμα του τον κατέκαυσαν ζώντα ακόμη»!!!

ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.com/2009/05/blog-post_9321.html