ΟΙ ΡΟΘΤΣΙΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

"Πραγματικά το υπόλοιπο του 19ου αιώνα ειναι γνωστό σαν "η εποχή των Ρότσιλντ".'Ενας συγγραφέας, ο Ιγνάτιος Μπάλλα (Ignatius Balla), υπολόγισε το 1913 την ατομική τους περιουσία σε πάνω από δυο δισεκατομμύρια δολάρια. Καταλάβετε το! η αγοραστική δύναμη του δολαρίου της εποχής ήταν πάνω από 1000% της σημερινής. Παρά τον υπερβολικό πλούτο η οικογένεια γενικά καλλιέργησε μια διακριτική ατμόσφαιρα αφάνειας και ανωνυμίας. Αν και η οικογένεια ελέγχει "χιλιάδες τράπεζες,. βιομηχανικές, εμπορικές, μεταλλευτικές και τουριστικές επιχειρήσεις, μόνο μια χούφτα μέλη της φέρουν το όνομα_Ρότσiλντ. Με το τέλος του 19ου αιώνα ένας ειδικός υπολόγισε ότι η οικογένεια Ρότσιλντ είχε υπό τον έλεγχο της τον μισό πλούτο ι του πλανήτη. Ανεξάρτητα με την έκταση της τεράστιας περιουσίας τους είναι λογικό να υποθέσουμε ότι το ποσοστό συμμετοχής τους στον παγκόσμιο πλούτο έχει αυξηθεί δραματικά από τότε καθώς η δύναμη γεννά την όρεξη για περισσότερη δύναμη. Αλλά από τις αρχές του 20ου αιώνα οι Ρότσιλντ έχουν προσεκτικά καλλιεργήσει την αντίληψη ότι η δύναμη τους κατά κάποιο τρόπο φθίνει έστω και αν ο πλούτος τους, όπως και αυτός των οικονομικών συμμάχων τους, αυξάνει όπως και ο έλεγχος που ασκούν στις τράπεζες, στις καταχρεωμένες επιχειρήσεις, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τους πολιτικούς και τα κράτη. Παντού, έχοντας διάμεσους πληρεξουσίους, αντιπροσώπους και διαπλεκομένα διευθυντήρια που συγκαλύπτουν τον πραγματικό τους ρόλο."

Από το βιβλίο και το video "THE MONEY MASTERS: How International Bankers Gained Control of America" του Patrick J. Car mack.

Με αυτό τον τρόπο τελείωνε το άρθρο "Οι κεντρικές τράπεζες και ο ιδιωτικός έλεγχος του χρήματος" που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιουλίου-Αυγουστου 1999 του περιοδικού μας. Παρακάτω θα διαβάσετε μια ιστορική αναδρομή στην παρουσία της οικογενείας Ρότσιλντ στην Ελλάδα. Ο λόγος είναι ο ακόλουθος. Η συγχώνευση, που δεν πραγματοποιήθηκε, μεταξύ των δύο μεγαλύτερων τραπεζών στην Ελλάδα (δεν γράφω ελληνικών), της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος (ΕΤΕ) και της ALPHA BANK (πρώην Τραπέζης Πίστεως) και το φαινόμενο των ημερών μας, η διαπλοκή και η σύγκρουση των "ελλήνων" κεφαλαιούχων, μεταξύ τους, ενώ είναι ξεκάθαρο ότι άλλοι

κάνουν κουμάντο στον τόπο αυτό.

Ανακάλυψα, λοιπόν, αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας και τη συμβολή της οικογενείας Ρότσιλντ σ αυτή, από το 1821 μέχρι σήμερα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ 1821

"Κατά τη διάρκεια του δαπανηρού αλλά κυρίως αιματηρού αγώνα, ο Ελληνισμός είχε ως μόνη διέξοδο του, για να επιβιώσει και να συνεχίσει την εξέγερση, τον εσωτερικό δανεισμό. Οι μόνοι πρόθυμοι να δανείσουν τους Έλληνες ήταν οι τοκογλύφοι τραπεζίτες, θέτοντας φυσικά ως προϋπόθεση για τη σύναψη δανείων, όρους εξοντωτικούς. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αγγλοεβραίοι τραπεζίτες Ρικάρντο (Ιωσήφ και Σαμψών), εμφανίσθηκαν πρόθυμοι να δανειοδοτήσουν τους Έλληνες, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι θα λάμβαναν ως υποθήκη ολόκληρη την Κορινθία και θα εισέπρατταν ως εξόφληση, τα διπλάσια χρήματα απ' όσα είχαν συγκεντρώσει ως φιλέλληνες από ολόκληρη την Ευρώπη. Ιδιαίτερα επαχθείς ήταν και οι όροι του εβραίου τραπεζίτη Ρότσιλντ[0], Το αποτέλεσμα ήταν, το Έθνος δανειοδοτούμενο κάτω από ληστρικές συνθήκες, να περιέλθει σε μία πιο ασφυκτική μορφή εξάρτησης, την οικονομική..."[1] (http://www.apolonio.gr)

1838

Ο Ι.-Γ. Εϋνάρδος[2] παραχωρεί στον Γεώργιο Σταύρο, ο οποίος έχει ήδη χρηματίσει ταμίας του Εκτελεστικού και μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και στον στενό του φίλο Γάλλο οικονομολόγο Arthemond de Regny τα κεφάλαια που έχει ήδη εισαγάγει στην Ελλάδα, 300.000 φράγκα, με σκοπό την έκδοση και υποστήριξη ταμιακών γραμματίων του δημοσίου και τη βραχυπρόθεσμη προεξόφληση εμπορικών γραμματίων με τόκο 8%. (http://www.nbg.gr)1841 Νοέμβριος.

Πρώτοι μεγάλοι μέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας είναι το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές, ο Νικόλαος Ζωσιμάς[3] με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-'Γαβριήλ Εϋνάρδος με 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Θεόδωρος Ράλλης με 100, οι τραπεζίτες Ρότσιλντ κ.ά.

13 Νοεμβρίου. Συνέρχεται η προκαταρκτική συνέλευση των μέχρι τη στιγμή εκείνη μετόχων και εκλέγει, στις 17 Νοεμβρίου, παμψηφεί τον Γεώργιο Σταύρο ως πρώτο διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας και τον Κωνσταντίνο Βράνη ως υποδιευθυντή. Η συνέλευση εγκρίνει ακόμη τον εσωτερικό κανονισμό των συνεδριάσεων της και εκλέγει ως επίτιμους διοικητές τους Ι.-Γ. Εϋνάρδο και Ν. Ζωσιμά, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη συμβολή τους στη δημιουργία της Εθνικής Τράπεζας, (http://www.nbg.gr) 1842Κατά την ημέρα έναρξης των εργασιών της Τράπεζας το κατατεθειμένο κεφάλαιο ανέρχεται σε 3.402.000 δρχ. και αντιστοιχεί σε 3.402 μετοχές των 1.000 δρχ. Μέχρι το τέλος του έτους το κατατεθειμένο κεφάλαιο θα ανέλθει σε 3.949.000 δραχμές[4]. (http://www.nbg.gr)

1843

"... ανησυχία για την τύχη της Εθνικής Τράπεζας που ιδρύθηκε από το κράτος το 1841 με ιδιωτικά κεφάλαια. Ο φόβος εδώ ήταν η επέμβαση και ο οικονομικός έλεγχος των ξένων τραπεζιτών, του Εϋνάρδου, του Ρότσιλντ και άλλων, ή του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου γάλλου Λεμέτρ"[5]. (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, Τόμος ιγ', σελ. 89)

1846

Με το Βασιλικό Διάταγμα της 2ας Απριλίου δόθηκε το δικαίωμα μιας υπογραφής εκπροσώπησης της ΕΤΕ στους ανταποκριτές εξωτερικού κ.κ. Εϋνάρδο, Ρότσιλδ, Γ. Όδιερ και Σία και Είχτάλ. (Ιστορία της ΕΤΕ 1842-1902, Ι Ιωάννου Α. Βαλαωρίτου, Υποδιοικητού, σελ. 17)

1868 23 Δεκεμβρίου. Στο μεταλλικό αποταμίευμα της ΕΤΕ Ι (8.860.000 δρχ) προστίθενται και τα υπό των ανταποκριτών του εξωτερικού εις πρώτη ζήτηση οφειλόμενα, ιδίως του Οίκου Ρότσχιλδ (1.460.800 δρχ). (Ιστορία της ΕΤΕ 1842-1902, Ιωάννου Α. Βαλαωρίτου, Υποδιοικητού, σελ. 53)

1878

Ιανουάριος. Δημιουργήθηκε πανικός, από κακή πληροφόρηση, ότι ο Τουρκικός Στόλος θα βομβάρδιζε και θα καταλάμβανε τα ελληνικά λιμάνια. Τότε ο Διοικητής της ΕΤΕ Μάρκος Ρενιέρης έστειλε τηλεγράφημα στους Αδελφούς Ρότσιλντ στο Παρίσι να μεσολαβήσουν στη Γαλλική Κυβέρνηση για να ι αποστείλει ένα άγημα Γάλλων πεζοναυτών προς φρούρηση της ΕΤΕ από τους Τούρκους. (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, Τόμος ιγ', σελ. 332) |

1990 μέχρι σήμερα

• Στις 12 Μαΐου 1998 πραγματοποιήθηκε στο ι ξενοδοχείο Χίλτον, στην Αθήνα, Συνέδριο με θέμα j "Ιδιωτικοποιήσεις: Πραγματικότητα και Θεωρία". Κύριος ομιλητής ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Ανάμεσα στους υπολοίπους ομιλητές ήταν και ο Oliver Letwin, Διευθύνων Σύμβουλος της Ν.Μ. ROTHSCHILD & SONS LTD (http://www.iobe.gr/activ.htm).

Η συγχώνευση των δύο μεγάλων ολλανδικών τραπεζών ABN (Algememe Bank Nederland) και AMRO (Amsterdam-Rotterdam Bank) που έγινε το 1990 κατέληξε σε μείωση προσωπικού κατά 6% στην εγχώρια αγορά. Πρόσφατα ανακοινώθηκε και η στρατηγική συμμαχία (χωρίς ανταλλαγή μετοχών) με την αμερικανική επενδυτική τράπεζα Ν.Μ. Rothschild & Sons που επίσης έψαχνε για εταίρο στον ευρωπαϊκό χώρο μετά την αποτυχία συνεργασίας με τη βρετανική Smith New Court που τελικά εξαγοράστηκε από τη Merill Lynch (http://yvww.ine.otoe.ffl/ekdoseis/eksyhronismos/ebY-ket2.htm - Από την εργασία για το Ινστιτούτο Εργασίας της ΟΤΟΕ των Α. Αρχοντάκη και Γ. Κυριακόπουλου

ΌΡΓΑΝΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ".

• Το αναπτυξιακό σχέδιο της TVX Gold Inc. (ορυχεία χρυσού στη Χαλκιδική) στην Ελλάδα ολοκληρώθηκε από την Ν. Μ. Rothschild & Sons (London and Toronto) -(http://www.inv.gr/tvx fiold.htm).

H κοινοπραξία που αποτελείται από τους διεθνείς οίκους ABN Amrq, Goldman Sachs και Rothchild επιλέχθηκε τελικά από τις τράπεζες Εθνική και Πίστεως για σύμβουλος στη μετοχοποίηση της ΔΕΗ. Υπενθυμίζεται ότι Εθνική και Πίστεως τίθενται επικεφαλής της ομάδας των συμβούλων και θα αναλάβουν το έργο της μετοχοποίησης της ΔΕΗ στο εσωτερικό, ενώ η ξένη κοινοπραξία θα έχει την ευθύνη για το διεθνές τμήμα. Σημειώνεται ότι το ποσοστό μετοχοποίησης της ΔΕΗ αναμένεται να περιοριστεί τελικά στο 10%, ενώ η όλη διαδικασία θα ολοκληρωθεί εντός του έτους (http://news.in.gr - 7/3/2000).

■ Τρία ευρωπαϊκά ταχυδρομεία, τα γερμανικά Deutsche Post, τα γαλλικά Le Post, τα ολλανδικά TGP και τα καναδικά ταχυδρομεία εξεδήλωσαν ενδιαφέρον για την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ, μέσω της οποίας το Δημόσιο πωλεί αρχικά το 25% των ΕΛΤΑ και το 50% συν το management της εταιρείας Ταχυμεταφορών της επιχείρησης, που έχει ήδη αποσχισθεί σε θυγατρική. Χθες οι τέσσερις μνηστήρες των ΕΛΤΑ εξεδήλωσαν_ΐθ-ενδιαφέρον τους στο χρηματοοικονομικό σύμβουλο της κυβέρνησης στην Ν. Μ. Rothschild. (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ -

12/12/2000).

■ Εταιρεία του κλάδου μεταφορών, που ανήκει στον αμερικανικό όμιλο Ρότσιλντ. έχει προσλάβει ως σύμβουλο η Axon Airlines του ομίλου Θ. Λιακουνάκου, η

οποία είναι υποψήφια αγοράστρια της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Όπως επιβεβαίωσε όμως ο πρόεδρος του σωματείου πιλότων της Ο.Α. (ΕΧΠΑ) Γρ. Κωσταντέλος, μία άλλη εταιρεία της Ρότσιλντ, που ανήκει στον νομικό της βραχίονα, έχει αναλάβει ρόλο νομικού

θεματοφύλακα στο fund που διαχειρίζεται το ταμείο των πιλότων της Ο.Α. (Fund of Olympic Airways Pilots and Flight Engineers). Ουσιαστικά δηλαδή "πατάει πόδι" σε έναν από τους κύριους ενδιαφερόμενους. Αλλά και στην προς πώληση εταιρεία (http://www.enet.gr/online -13/05/2001).

• Επισπεύδεται η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, καθώς το υπουργείο Ανάπτυξης αποφάσισε να συντμήσει από τέσσερις σε δύο μήνες το χρόνο για την έναρξη της δεύτερης φάσης αποκρατικοποίησης της εταιρείας. Τέλος, χθες έληξε η προθεσμία υποβολής ενδιαφέροντος για την επιλογή του συμβούλου που θα αναλάβει τη διαδικασία εξεύρεσης επενδυτή, ο οποίος θα αποκτήσει το 49% και το μάνατζμεντ των Εταιρειών Παροχής Αερίου στην Κεντρική Ελλάδα (Αν. Στερεά - Εύβοια) και

Αν. Μακεδονία - Θράκη. Οι 7 χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι που υπέβαλαν πρόταση είναι: HSBC,. Societe Generale/PriceWaterhouseCoopers, Bank of America, Alpha Finance/EFG Finance/Kantor, KPMG, ABN Amro, Rothschild (ΗΜΕΡΗΣΙΑ - 4/9/2001).

• ΕΥΔΑΠ: Ο σύμβουλος μετοχοποίησης, η Rothchild διερευνά τις δυνατότητες νέας διάθεσης μετοχών πέραν του 30% των μετοχών που διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο. Στην περίπτωση της ΕΥΔΑΠ δεν μελετάται η απώλεια του 51% των μετοχών από το δημόσιο: Πέραν αυτού του ποσοστού το δημόσιο κατέχει το 10% των μετοχών και η Αγροτική, άλλο ένα 7% που της είχε δοθεί στο πλαίσιο του σχεδίου για την εξυγίανση της. Επίσης διερευνώνται οι δυνατότητες στρατηγικών συμμαχιών για την ανάληψη έργων εντός και εκτός Ελλάδας (ΗΜΕΡΗΣΙΑ - 9/9/2001).

• Εξελίξεις αναμένονται όμως στη Γενική και από το "μέτωπο" της αναζήτησης στρατηγικού εταίρου. Ήδη η έκθεση του διεθνούς οίκου ΝΜ Rothschild για τις μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις της τράπεζας μαζί με τις σχετικές προτάσεις της διοίκησης (επιλογή του σεναρίου στρατηγικής συμμαχίας με ξένη τράπεζα) έχει φθάσει στο ΜΤΣ (Μετοχικό Ταμείο Στρατού), που εκτιμάται ότι έχει "προσυπογράψει" την επιλογή της διοίκησης (ΗΜΕΡΗΣΙΑ -16/10/2001).

• Περί τα 100 δισ. θα αντλήσει η ΔΕΗ από τη Σοφοκλέους. Συντονιστές κύριοι ανάδοχοι της συνδυασμένης προσφοράς είναι η ABN Amro Rothschild, η Alpha Finance, η Goldman Sachs και η Εθνική Τράπεζα. Στο, Χρηματιστήριο του Λονδίνου θα εισαχθούν Διεθνή Αποθετήρια Εγγραφα (GDS) αλλά ακόμα δεν έχει αποφασισθεί η κατανομή της προσφοράς, μεταξύ του ελληνικού και τού βρετανικού χρηματιστηρίου (ΗΜΕΡΗΣΙΑ-15/11/2001).

Και το ερώτημα τίθεται: Είναι τυχαίο το ότι σε όλες τις ιδιωτικοποιήσεις είναι σύμβουλος του δημοσίου η ίδια εταιρία;

Κλείνοντας αυτή την αναφορά παραθέτω τα στοιχεία που ανακοίνωσε το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών (ΧΑΑ) στις αρχές Φεβρουαρίου 2002. "Οι αλλοδαποί επενδυτές κατείχαν στις 31.1.2002 μετοχές αξίας 23,57 δις. Ευρώ των εισηγμένων εταιριών στο ΧΑΑ ή ποσοστό 23,85% της αγοράς." (Καθημερινή 13.2.2002)

Αυτό βέβαια θεωρείται ως ικανοποιητική συμμετοχή των ξένων επενδυτών.

Σημειώσεις,

Στα ΒορειοΑνατολικά της Κέρκυρας, μεταξύ Αγ. Στεφάνου και Κερασιάς, οι Ρότσιλντ συντηρούν έπαυλη όπου φιλοξενήθηκαν μεταξύ άλλων η Αυτοκράτειρα Σίσυ, πριν την κατασκευή του Αχίλλειου, ο ιδιοκτήτης της αυτοκινητοβιομηχανίας FlAT Ανιέλι, και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι.

1. Τελικά το πρώτο δάνειο του Αγώνα συνάφθηκε στην Αγγλία, το 1824. Οι Έλληνες απεσταλμένοι Ι. Ορλάνδος και Α. Λουριώτης, συνομολόγησαν με τον οίκο Λόφνουν στις 21 Φεβρουαρίου 1824, δάνειο ύψους 800.000 λιρών στερλινών, σε τιμή έκδοσης 59% και τόκο ετήσιο 5% επί της ονομαστικής αξίας. Για την απόσβεση του δανείου, καθοριζόταν διάστημα 36 ετών. Ως εγγύηση δε -παρακαταθήκη- για την αποπληρωμή του δανείου, είχε συμφωνηθεί να τελούν όλα τα "Εθνικά κτήματα". Από το ονομαστικό κεφάλαιο που αποτελούσε το ποσό του δανείου (800.000 λίρες), μόνο οι 298.700 δόθηκαν στους Έλληνες. Το μεγαλύτερο μέρος του ποσού εξανεμίστηκε σε προμήθειες και... έξοδα. Το τελικό ποσό αποφασίσθηκε να κατατεθεί στις τράπεζες του Καίσαρα Λογοθέτη και του εβραίου Σαμουήλ Βαρφ, στη Ζάκυνθο. Ωστόσο, ακόμη και το εναπομείναν από τη λεηλασία ποσό, καθυστέρησε αρκετά να φθάσει στην, Ελλάδα, στελνόταν δε με αγγλικά πλοία, υπό τη μορφή δόσεων, δυσχεραίνοντας σημαντικά την έκβαση του αγώνα.

Το δεύτερο αγγλικό δάνειο ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν οι αδελφοί Ρικάρντο, οι ληστρικές αξιώσεις των οποίων αναφέρθηκαν παραπάνω. Η συμφωνία για τη σύναψη του δανείου, τελικά υπογράφηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1825. Το ονομαστικό κεφάλαιο ανερχόταν στα 2-000.000 λίρες στερλίνες για έξοδα δε του... τραπεζικού οίκου, προμήθεια πληρωμής τόκου, προμήθεια για τα | μεσιτικά έξοδα συνομολογήσεως καθώς και για όλες τις "εκδουλεύσεις", το ύψος του ποσού το οποίο θα παρελάμβαναν οι Έλληνες κατήλθε στις 816.ΟΟΟ λίρες, ενώ η χρέωση λόγω του δανείου ίσχυσε για ολόκληρο το ποσό (2.000.000 λίρες). Πληρώνονταν προκαταβολικά και οι τόκοι. Όμως ούτε και αυτό το ποσό τελικά ήταν στη διάθεση των Ελλήνων. Τέθηκε στη διάθεση της διαχειρίσεως με εκβιαστικούς όρους και αντί να σταλούν όπλα και χρήματα στην Ελλάδα, όπως είχε εκ των προτέρων συμφωνηθεί, παραγγέλθηκαν πλοία στην Αγγλία, φρεγάτες στις ΗΠΑ, μισθώθηκαν πανάκριβα αμειβόμενοι ξένοι στρατιωτικοί, οι οποίοι ήλθαν στην Ελλάδα όχι βέβαια για να συμβάλλουν στην διεξαγωγή του Αγώνα, αλλά για να θησαυρίσουν, εκμεταλλευόμενοι καιροσκοπικά, τις δυσμενείς για τον Ελληνισμό συγκυρίες, το δε εναπομείναν ποσό κατασπαταλήθηκε στο... χρηματιστήριο, (http://www.apolonio.gr)

2. Jean Gabriel Eynard - Ελβετός τραπεζίτης και φιλέλλην. Είχε ιδιωτική δανειοδοτική πράξη στην Αθήνα -υπήρχε και άλλη μια στον Πειραιά αγγλικού τραπεζικού οίκου. Ενίσχυσε την οικονομία με ποικίλα δάνεια ιδιωτικά και δημόσια.

"Ήταν αυτός που πρότεινε να γίνει ένας από τους υιούς του Λουδοβίκου βασιλεύς της Ελλάδος. Τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρον του Σωτήρος από τον Όθωνα για το ενδιαφέρον του στην ίδρυση της ΕΤΕ." (Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, Σπ. Β. Μαρκεζίνη, Τόμος α)

3. ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ - Από το Γραμμένο των Ιωαννίνων. Γεννήθηκαν στα Γιάννενα ανάμεσα στα 1754 και 1762. Ολόκληρη την περιουσία τους, που απέκτησαν στη Μόσχα και στο Λιβόρνο της Ιταλίας, τη διέθεσαν για την ίδρυση ευαγών πνευματικών ιδρυμάτων, καθώς και για την αρωγή αναξιοπαθούντων συμπατριωτών τους. Τα πιο γνωστά ιδρύματα τους: Ζωσιμαία Σχολή, Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη, όλα στα Γιάννινα. Ανακαίνισαν πέντε εκκλησίες στα Γιάννινα και συνεισέφεραν οικονομικά στο γηροκομείο και στο ορφανοτροφείο και το ελληνικό σχολείο της Πάτμου. Ανεκτίμητη ήταν η συμβολή τους στον ελληνικό διαφωτισμό και την εθνική αναγέννηση.

"Από του 1792 οι αδελφοί Αναστάσιος, Νικόλαος, Ζώης και Μιχαήλ, αποθανόντων των δύο ετέρων Ιωάννου και Θεοδοσίου, από κοινού αποφασίζουν, ίνα μείνωσιν άγαμοι προς βοήθειαν του έθνους ημών... ίνα εν άκρα οικονομία βιώσαντες και άκληροι αποθανόντες κληροδοτήσωσιν εις τους συμπολίτας αυτών και εις το έθνος τα μέσα του εξανθρωπισμού και της προστασίας, νυμφευθέντες ούτοι την πατρίδα, - την αιδέσιμον ημών ταύτην τιθήνην, - και δαψιλεστάτας εις αυτήν δωρεάς αντί τέκνων προσενελκόντες." (Ηπειρωτικά Αγαθοεργήματα, Ιωάννου Λαμπρίδου, Λόγος εκφωνηθείς εις το επέτειον μνημόσυνον των αοιδίμων Ζωσιμάδων, 8 Νοεμβρίου 1879)

4. Πρώτοι μέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας είναι το ελληνικό κράτος (δηλαδή ο βασιλεύς) με 1.000 μετοχές, ο Νικόλαος Ζωσιμάς με 500 μετοχές, ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδοςμε 300, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας με 200, ο Κωνσταντίνος Βράνης με 150, ο Θεόδωρος Ράλλης με 100, οι τραπεζίτες Ρότσιλντ με 100, ο Γ. Σταύρος με τουλάχιστον 500 (καθώς είχε χρηματοδοτηθεί από τον Εϋνάρδο γι αυτό το λόγο). Ακόμα μετοχές είχαν οι Λ. Ράλλης, Εμμ. Μεσθενεύς, Γ. Μ. Αντωνόπουλος, Κ. Δουρούτης, Παν. Λαζαρής, Ι. Μπούκρας, Αν. Περίδης, Π. Τζάλλας, Ν. Μαυρομμάτης, Α. Ρουζιού, Δ. Κυργούσιος και άλλοι, εν συνόλω 125 μετόχων. (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών & Ιστορία της ΕΤΕ 1842-1902 & Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος)

5. Γάλλος σύμβουλος της ΕΤΕ που υπέδειξε στον Κωλέττη την υποθήκευση των εθνικών γαιών για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της χώρας προς την Αγγλία. Κάτι που όμως είχε ήδη συμβεί προς τους Αγγλους ομολογιούχους κατά τη διάρκεια του Αγώνα.

Ο ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Αποφασίσαμε να τοποθετήσουμε στην ιστοσελίδα μας ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Γεωργίου Μανούκα «Το παιδομάζωμα. Η αγωγή των απαχθέντων ελληνοπαίδων». Ποιος ήταν ο κύριος Μανούκας; Ελάχιστοι γνωρίζουν. Αυτοί που δεν το γνωρίζουν καθόλου είναι οι αριστεροί. Ξέρετε γιατί συμβαίνει αυτό; Ο κ. Μανούκας ήταν ο Επιθεωρητής του Παιδομαζώματος. Όταν αντιλήφθηκε τι συμβαίνει, τι κάνουν οι σύντροφοί του στα παιδάκια της Ελλάδος, μετάνιωσε. Απαρνήθηκε τον κομμουνισμό και έγραψε ένα βιβλίο ενάντια στο παιδομάζωμα που έκαναν οι Κομμουνιστές. Φυσικά το ΚΚΕ έκανε αυτό που έκαναν και οι Σοβιετικοί. Τον διέγραψαν και τον εξαφάνισαν ακόμη και από φωτογραφίες και έθαψαν και το βιβλίο του. Από όσους αριστερούς ρωτήσαμε κανείς δεν έχει διαβάσει το βιβλίο του. Είναι αυτονόητο αν θέλεις να μάθεις την αλήθεια για ένα κόμμα, για μια θρησκεία, θα το μάθεις από αυτόν που έφυγε. Από αυτόν που διαφωνεί. Αυτός που ανήκει σε ένα πολιτικό χώρο θα τον υπερασπίζεται. Προτείνουμε λοιπόν όλοι να αγοράσετε και να διαβάσετε αυτό το βιβλίο. Ο κ. Μανούκας ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Ταξίδευε από χωριό σε χωριό και επιστατούσε στην αρπαγή των μικρών παιδιών. Δυστηχώς το ΚΚΕ, αμετανόητα και σκληρόκαρδα δεν αναγνωρίζει τα σφάλματα του παρελθόντος. Πρίν λίγες μέρες στο Γράμμο και το Βίτσι τίμησαν τον διοικητή του παιδομαζώματος τον κ. Κόκκαλη και του έστησαν ανδριάντα. Το μόνο που ξέχασαν ήταν να καλέσουν τις μητέρες αυτών των παιδιών που έκλεψαν. Συγχαρητήρια στο ΚΚΕ. Το απόσπασμα που θα διαβάσετε είναι από το δεύτερο βιβλίο του κ. Μανούκα «ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, η αγωγή των απαχθέντων ελληνοπαίδων».

Τά τέσσαρα δύσκολα προβλήματα δια τους υποψηφίους φοιτητάς στις Λαϊκές Δημοκρατίες που είχε επιβληθεί ο Κομμουνισμός.

Προκειμένου εις τελειόφοιτος λυκείου ή μέσων σχολών νά άκολουθήση πα­νεπιστημιακός σπουδάς, πρέπει νά σκεφθή ότι έχει νά υπερπηδηση τέσσαρα* σοβαρά εμπόδια, ιστάμενα ώς βουνά έμπροσθεν του :

1) Τ ή ν έλ λ ε ι ψ ι ν ελευθερίας εκλογής της σχολής εις την οποίαν θέλει νά φοίτηση.

Αι πανεπιστημιακάί φοιτητικαί θέσεις κανονίζονται κατά τοιουτοντρόπον, ώστε σπανιώτατα νά συμπέση νά ίκανοποιηθη ό υποψήφιος, όσον άφορα την παρακολουθησιν του κλάδου τής προτιμήσεως του.

Τό 1960 λ.χ. το ρουμανικόν Κομμουν. Κόμμα (κομματική καθοδήγησις των πανεπιστημίων) ειδοποίησε τό Κ.Κ.Ε., ότι διά τό πανεπιστημιακόν έτος 1960-61 παρεχωρήθησαν μόνον 20 θέσεις διά έλληνας φοιτητάς διά τά διάφορα πανεπι­στήμια. Και εκ τών 20 τούτων θέσεων, μία μόνον διά τήν ίατρικήν, 2 (άν ενθυ­μούμαι καλώς) διά τά πολυτεχνεία και αι άλλαι δι' άλλας θέσεις πανεπιστ. σπουδών, διά τάς οποίας ουδείς έδείκνυε προθυμίαν να τας άκολουθήση.

Οι υποψήφιοι έλληνες φοιτηταί ήσαν 60-70, έξ ών 15 περίπου έζήτουν νά εισέλθουν εις τήν ίατρικήν, οι δέ άλλοι δι' άλλας σχολάς και ουδείς διά τάς ...θεω-ρητικάς μαρξιστικός! Δεν γνωρίζω ποίος είχε τήν «τύχην»!! και προσελήφθη εϊς τήν ίατρικήν και ποίοι τήν «άτυχίαν» νά τους εισαγάγουν εις ανεπιθύμητους κλάδους! Τό ίδιον συμβαίνει εις όλους τους υποψηφίους διά τά πανεπιστήμια όλων τών χωρών του παραπετάσματος.

Ιδού και μερικά στοιχεία άπό έναν κανονισμόν εισαγωγής εις ανώτερα έκπ. ιδρύματα, όστις έδημοσιεύθη τήν 1.4.1960 εις τήν εφημερίδα «Ίσβέστια» τής Σοβ. Ενώσεως.

— 15 % εκ των θέσεων φυλάσσονται δια τα τέκνα τών «ενεργώς πολεμούντων εναντίον τοΰ φασισμού».

— 20 % διά κορίτσια.

— 20 % διά νέους, οί όποιοι είργάσθησαν επί δύο έτη εις διαφόρους εργα­σίας κρατικών κτημάτων ή εργοστασίων.

— 10% διά νέους οί όποϊοι είργάσθησαν επι 2 έτη είς την ειδικότητα την όποίαν επιθυμούν να αποκτήσουν.

— Και οί υπόλοιποι «διά σπουδαστάς μέ όρθάς πολιτικάς αντιλήψεις», (παι­διά στελεχών, προπαγανδιστάς καί γενικά παιδιά εκείνων οί όποιοι ανή­κουν είς την άριστοκρατίαν του κόμματος).

β) Την ύποχρεωτικήν χειρωνακτικην ή όπως την χαρακτηρίζουν οί κομμου-νισταΐ «κοινωνικώς ωφέλιμο ν» εργασία ν, την οποίαν και έχουν νά παρουσιάσουν κατά τήν ύποβολήν δικαιολογητικών άλλα και έχουν νά εκτε­λέσουν κατά τά έτη της φοιτήσεως των εις τά πανεπιστήμια, ιδιαιτέρως κατά τάς διακοπάς υπό τήν μορφήν «εθελοντικής» εργασίας (αγγαρείας) ή και υποχρεω­τικής ακόμα, ε'ις διάφορα αγροκτήματα ή εργοστάσια ή δημόσια έργα, πράγμα το όποιον έχει έπίπτωσιν και έπί της υγείας τούτων, διότι τους ρίπτουν εις βαρείας εργασίας αλλά καί είς βάρος τών σπουδών των, άναγκαζομένων νά απολέσουν χρόνον όστις ίσως διατίθεται δι' αύτάς ταύτας τάς σπουδάς των.

γ) Τήν άναγκαστικήν παρακολούθησιν τών παρα­δόσεων Μαρξισμού - Λελινισμού πράγμα τό όποιον είς τους περισσοτέρους φοιτητάς προκαλεί τήν άηδίαν καί τήν άντιπάθειαν. Ό δέ μέλ­λων φοιτητής πρέπει νά έτοιμασθη ψυχολογικώς νά ύποφέρη άπά τάς παραδό­σεις αύτάς. Ή συνεχής κομμουνιστική διαφώτισις και προπαγάνδα, δέν τους άφίνει ουδέ έπί στιγμήν, άφ' ού διά τους ξένους φοιτητάς είναι ύποχρεωτικόν νά παρακολουθούν ταύτας, πόσον μάλλον διά τους εντοπίους.

δ)Τό μέγιστον πρόβλημα της «ατομικής κοινωνι­κής διαγωγής» ή της κοινωνικής καταγωγής»:. Είναι τό βαρύτερον μάθημα, καί τό δυσκολώτερον πρόβλημα τό όποιον καλούνται νά λύσουν, σπουδαιότερον καί άπό αυτήν τήν πρόοδον τών υποψηφίων, καί τό όποιον — τό χειρότερον πάντων — δέν άφίεται νά τό λύσουν αυτοί οί ίδιοι οί υποψήφιοι φοιτηταί, άλλα εναπόκειται είς τήν «όρθήν» κρίσιν τών παραγόν­των τού κόμματος τοϋ χωρίου εξ' ου κατάγεται ό υποψήφιος. Είναι αί ταξικαί διακρίσεις αί όποίαι, γίνονται διά τήν είσαγωγήν είς τά πανεπιστήμια, θέμα τό όποιον άναπτύσσομεν άλλαχού.

Περί τούτου διεξάγεται ή μεγαλύτερα προπαγάνδα υπό τών κομμουν. κομμάτων είς τό εξωτερικόν τών χωρών των καί ακριβώς εκεί γίνεται ή μεγαλύ­τερα προβολή τού ψεύδους περί δήθεν ισότητος καί κοινωνικής δικαιοσύνης είς τον κομμουνιστικόν παράδεισον.

Απο το βιβλίο «ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ», «Η αγωγή και η διδαδκαλία των απαχθέντων Ελληνοπαίδων» του Γεώργιου Μανούκα Γενικού Επιθεωρητού του Παιδομαζώματος.

Ή «εθελοντική» εργασία ύπό των μαθητών.

Ή «εθελοντική» εργασία είναι μέθοδος εξαπατήσεως τών μαθητών και εργατών, καθαρώς κομμουνιστικής έπινοήσεως. 'Ενώ όλος ο κόσμος ομιλεί περί προσωπικής εργασίας ή και αναγκαστικής, προκειμένου να διαχωρίση αυτήν άπό τήν έλευθέραν ή επι πληρωμή έργασίαν, οι κομμουνιστικαί τήν χαρακτηρίζουν «εθελοντικήν» έστω και αν προκληθή και επιβληθή αύτη καταναγκαστικώς και μάλιστα κατά τρόπον ώστε το θύμα νά μήν εχη τήν δυνατότητα όχι μόνον νά τήν αποφυγή άλλα ούτε και τό δικαίωμα της άπλής διαμαρτυρίας.

«Ή κομμουνιστική ψυχολογία» όπως και οι άλλοι κλάδοι τών επιστημών ενωρίς υπετάχθη εις τήν πολιτικήν του κομμουνιστικού κόμματος. Αύτη βε­βαιώνει, ότι :

<<διά τήν άνάπτυξιν τών ικανοτήτων παίζει εξαιρετικά μεγάλην σημασίαν ή αγάπη προς τήν έργασίαν» ενώ «ή τυπική σχέσις προς αυτήν επιδρά αρνητικώς»

Ούτω έφθασαν είς τον άνοικτόν πειθαναγκασμόν περί του «ψυχικώς ωφελί­μου» ταύτης, με αποτέλεσμα νά προσφέτεραι αύτη άδιαμαρτυρήτως εις τό πρώ­τον έναυσμα του κόμματος και νά εκλαμβάνεται, ώς τονίζει ή ψυχολογία και θά ιδωμεν έν συνεχεία, ώς ψυχικώς ωφέλιμος!

Άλλα τό καθήκον τής μαθητιώσης νεολαίας διέγραψε σαφώς, με τό κατω­τέρω επιτυχές παράδειγμα, ενα εκ τών μεγαλυτέρων Κομμουνιστικών Κομμά­των τό Κ.Κ. τής Κίνας.

Ή νεολαία οφείλει νά εργάζεται όπως ό βούς, άνευ παραπόνων.

Ο Βούς είναι εύπειθές ζώον. Εργάζεται φιλοπόνως τάς 4 έποχάς του έτους και είναι πρόθυμος νά εκτελέση οιανδήποτε έργασίαν. Ό βούς αποτελεί θαυμάσιον παράδειγμα διά τήν νεολαίαν μας. 'Εργάζεται συνεχώς και αθορύβος και υφίσταται με υπομονήν τάς πλέον αντίξοους σννθήκας. Δεν παραπονείται ούτε δια την βροχήν ούτε δια την λάσπην».

(έφημ. «Κουάνγκ - Μίινγκ» Κίνα, 30-7-60)

Προς σαφεστέραν δέ κατανόησιν τών υποχρεώσεων των νέων προς το Κόμμα ερμηνεύθη το παράδειγμα το βοός, ώς εξης:

«"Οσοι υπηρετούν τον λαόν δεν ασχολούνται με χρηματικά ζητήματα. Ή νεο­λαία οφείλει να έκτελη ασυζητητί τα καθήκοντα τα όποια της αναθέτει το κράτος, ακριβώς όπως ο βούς εργάζεται όλην την ζωήν του άνευ παραπόνων».

Ούτως άπό απόψεως πειθαρχίας προς τήν έργασίαν, διαγράφεται τό μέλ λον τών νέων, τό όλιγώτερον ώς βοδινόν εις ύπομονήν καί είς άδιαμαρτύρητον εκτέλεσιν εργασίας μέχρις ότου «υποχωρήση κάθε εσφαλμένη ιδέα περί τούτου και σπάση κάθε άντίστασις».

Έκτος τούτου κάθε εκδήλωσις «εθελοντικής» εργασίας δεν πρέπει νά μένη παρά νά προβάλλεται κατά τόν εμφαντικώτερον τρόπον. Ενίοτε όμως οι κομ­ματικοί, έν τη σπουδή των νά προβάλουν τοιαύτα άξιομίμητα παραδείγματα, μετατρέπουν τάς προβολάς των εις πραγματικάς κωμωδίας, όπως ή κατωτέρω:

Τό 1954 είς μίαν κομμουνιστικήν εφημερίδα της περιφερείας Κραγιόβας εις την Ρουμανίαν έδημοσιευετο ή «ευαρέσκεια» του κομμουνιστικού κόμματος, διότι οι κάτοικοι του χωρίου «Βουρτόπ», όταν μετέβαινον «έθελοντικώς» νά παραδώ­σουν τάς «εισφοράς» είς τό κέντρον συγκεντρώσεως «Μπαλτσέστ» τόσην χαράν ήσθάνθησαν διά τήν πραξιν των αυτήν προς τό κόμμα, ώστε :

«Έζήτησαν νά τους συνοδεύση καί μουσική, μία δέ «συντρόφισσα» έκλαιγε από χαράν...».

Τήν άλλην ήμέραν εις κοινήν συγκέντρωσιν τών κατοίκων του χωρίου τού­του, όταν «διαφωτιστής» μετέδιδε τό εύχάριστον δημοσίευμα, ήγέρθησαν δια-μαρτυρίαι έξ όλων τών κατοίκων:

«"Οχι σύντροφε, λάθος έγραψε ή εφημερίδα. Κλαίγαμε πραγματικά, αλλά διότι μας πήραν με τη βία καί τη μουσική τήν έφερε τό κόμμα, για νά σκεπάση τά κλά­ματα...».

Πληρώθηκαν «μέ τό ωραίο χρώμα πού τις χάρισε ό ήλιος»

"Αλλην μίαν είκόνα, διά τό είδος τηs πληρωμής τών «εθελοντικών» τού­των εργασιών εις τους μαθητάς, μας δίδει μία αφήγησις δύο ελληνίδων φοιτη­τριών, αι οποίαι ελαβον μέρος εις πρόσφατον «εθελοντικήν» εργασίαν είς την Ούγγαρίαν. Τήν παραλαμβάνομεν από την εφημερίδα τών συμμοριτών «Λαϊκός αγών», ή οποία εκδίδεται εις τήν Ούγγαρίαν.

«...Βουδαπέστη, 25 Αυγούστου 1962... Στη διάρκεια τών φετεινών διακοπών, όπως και κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες Ούγγροι νεολαίοι πήραν μέρος στις εξορμήσεις πού οργανώνει ή ΚΙΣ (κομμουνιστική όργάνωσις νέων Ουγγαρίας) και προσφέρει από δυο βδομάδες εθελοντική δουλειά. Σ' αυτές πήρε μέρος και ένας αριθμός φοιτη­τών μας από τα Πανεπιστήμια και τά γυμνάσια τής Βουδαπέστης. Οι νεολαίϊσες Ρίτσα Σακελλαρίου και Λευτερίτσα Αργυροπούλου μας είπαν ότι δούλεψαν μαζί με 200 μαθήτριες του γυμνασίου, στο κορφολόγημα του καλαμποκιού, διότι οι πολλές βροχές και οι απότομες ζέστες επέβαλαν νά συντομευθή ή δουλειά στα καλα­μπόκια, γι αυτό χρειάστηκε νά δουλέψουν συνέχεια άπό δέκα ώρες τήν ημέρα και με ρυθμούς άμιλλας, ποια δηλαδή θά δούλεψη περισσότερο).

Παρά τήν εντατική δουλειά στις ώρες τής ξεκούρασης τους οργανώνονταν δια­λέξεις με θέματα πολιτικά. Πήραν τό «διακριτικόν του εθελοντή» και άλλα ωραία αποκτήματα όπως ...ευχάριστες εντυπώσεις ...φιλία, ωραίο χρώμα πού τις χάρισε ο ήλιος και πάνω απ' όλα έχουν τήν χαρά και τήν ικανοποίηση οτι μπόρεσαν έμπραχτα νά δείξουν την αγάπη τους στην οργάνωση τής ΚΙΣ (κομμουνιστικής οργάνωσιν νέων), και νά συμβάλουν ατό οικοδομικό έργο τής χώρας πού τόση στοργή και φροντίδα έδειξε και δείχνει γιά τήν νεολαία»

(Άφήγησις δύο φοιτητριών στην εφημερίδα «Λαϊκός Άγων» 15-8-1962 Ουγ­γαρία) .

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ".